Opel Corsa Eco 3: Ο “βασιλιάς” της οικονομίας

Στα χρόνια που η κατανάλωση δεν ήταν το μείζον ζήτημα, αυτό το αυτοκίνητο κατανάλωνε λιγότερα από 3 λτ. / 100 χλμ. Ο λόγος για το Opel Corsa Eco 3...

Βρείτε μας στο

Σήμερα η χαμηλή κατανάλωση και οι εκπομπές ρύπων είναι βασική προτεραιότητα για τις εταιρείες. Κάτι τέτοιο δεν ίσχυε στον ίδιο βαθμό πίσω στη δεκαετία του ’90. Ωστόσο τότε υπήρξε ένα supermini που κατάφερε να πετύχει κατανάλωση κάτω από τα τρία λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα. Ο λόγος για το Opel Corsa Eco 3.



30 χρόνια παραγωγής στο Eisenach: Από το Vectra A στο υβριδικό Grandland X 

Οι μηχανικοί της γερμανικής φίρμας έκαναν τα πάντα για να μειώσουν το βάρος του Opel Corsa δεύτερης γενιάς. Στο εικονιζόμενο αυτοκίνητο έγινε εκτεταμένη χρήση ανθρακονημάτων στο αμάξωμα, απ’ όπου εξοικονομήθηκαν 60 κιλά. Αρκετά μέρη της ανάρτησης κατασκευάστηκαν από αλουμίνιο, ενώ οι ζάντες μαγνησίου ζύγιζαν μόλις 9 κιλά η κάθε μία.

Το ίδιο συνέβη και στο εσωτερικό. Το Opel Corsa Eco 3 φέρει καθίσματα μάζας μόλις 21 κιλών το καθένα. Για τα τζάμια των παραθύρων και τα φωτιστικά σώματα χρησιμοποιήθηκε ένα υλικό που ονομάζεται πολυανθρακικό. Έτσι, ολοκληρώθηκε το πρώτο βήμα για ένα ιδιαίτερα οικονομικό αυτοκίνητο.

Ακολούθησε η προσπάθεια βελτίωσης της αεροδυναμικής συμπεριφοράς. Αρκετά μέρη, όπως η πίσω αεροτομή και ο εμπρός προφυλακτήρας ήρθαν από το Corsa GSI, ενώ προστέθηκαν μερικά ακόμα εξαρτήματα, όπως οι πλαϊνές ποδιές. Το αποτέλεσμα σε αεροδυναμικό επίπεδο ήταν εντυπωσιακό, με τoν συντελεστή οπισθέλκουσας να περιορίζεται στο Cd: 0,295.

Κάτω από το καπό τοποθετήθηκε ένας 16βάλβιδος κινητήρας πετρελαίου χωρητικότητας 1,7 λίτρων. Η απόδοσή του έφτανε στους 63 ίππους και έπειτα από δοκιμές διαπιστώθηκε ότι με σταθερή ταχύτητα 90 χλμ./ώρα το Opel Corsa Eco 3 κατανάλωνε μόλις 2,6 λίτρα. Στα 120 χλμ./ώρα, η κατανάλωση δεν ξεπερνούσε τα 3,6 λίτρα. Οι επιδόσεις, βέβαια, δεν ήταν το δυνατό του σημείο, με τα 0-100 χλμ./ώρα να έρχονται έπειτα από 15 δευτερόλεπτα.

Το Opel Corsa Eco 3 παρουσιάστηκε στο σαλόνι αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης το 1995. Ωστόσο το τεράστιο κόστος κατασκευής δε το οδήγησε στην παραγωγή. Έτσι, έμεινε στην ιστορία ως ένα από τα ενδιαφέροντα πρωτότυπα από το Russelsheim.