Κανείς δεν θα μπορούσε να αμφισβητήσει ότι ο Alex Zanardi είναι μια μοναδική, συγκλονιστική περίπτωση, ένα ιδανικό παράδειγμα για το απεριόριστο της ανθρώπινης θέλησης. Ένα φαινόμενο. Από το 2001 είναι κυριολεκτικά μισός άνθρωπος, εφόσον στο τρομακτικό ατύχημα που είχε σε αγώνα Cart έχασε και τα δύο του πόδια, από τη λεκάνη και κάτω. Παρ’ όλ’ αυτά, με πείσμα και ασύλληπτο κόπο, ο Alex Zanardi έγινε τέσσερις φορές χρυσός Παραολυμπιονίκης. Και όχι μόνον αυτό, αλλά συνέχισε την καριέρα του στα μηχανοκίνητα σπορ, συμμετέχοντας σε πρωταθλήματα με πολύ υψηλό συναγωνισμό, ως οδηγός εργοστασιακών ομάδων κ.λπ.
Σε κάποιο προηγούμενο σημείωμα σε αυτήν τη στήλη, το «Traction» είχε υποκλιθεί στο μεγαλείο ψυχής του Ιταλού, ο οποίος έγινε παγκόσμιο σύμβολο της άρνησης συνθηκολόγησης με την αναπηρία ή με οποιουδήποτε είδους μειονεξία. Στα αδιανόητα ανδραγαθήματά του, μετά το ατύχημα του 2001 στο Lausitzring, συμπεριλαμβάνεται και η πέμπτη θέση σε αγώνα Ironman τον περασμένο Σεπτέμβριο στην Ιταλία. Σε ηλικία 52 ετών, ο Zanardi κατετάγη πέμπτος σε μια δοκιμασία που αρτιμελείς και άρτια προπονημένοι τριαθλητές δεινοπαθούν για να τερματίσουν. Κι αυτός, ύστερα από 3,8 χλμ. κολύμβησης, 180 χλμ. ποδηλασίας και 42,2 χλμ. τρεξίματος ήρθε πέμπτος. Γενικής, όχι στην κατηγορία των «σωματικώς μειονεκτούντων».
Tο τελευταίο του εγχείρημα, η συμμετοχή στον 24ωρο αγώνα της Ντεϊτόνα με την επίσημη ομάδα της BMW, δεν στέφθηκε από επιτυχία, καθώς εγκατέλειψε το αυτοκίνητο λόγω βλάβης στο τιμόνι, όμως το βίντεο (που μπορείτε να δείτε πιο κάτω) από το πώς γίνεται η αλλαγή οδηγών είναι καθηλωτικό. Οι πιθανότητές του εξάλλου ήταν ελάχιστες, καθώς πρόκειται για έναν οδηγό που τα τελευταία χρόνια δεν ακολουθεί συστηματικά κάποιο πρωτάθλημα.
Αλλά ακόμη και όταν το έκανε, τα αποτελέσματα ήταν από μέτρια έως κακά. Επομένως, ασχέτως του πάθους του Alex Zanardi για αγώνες, για ζωή και αδρεναλίνη, η παρουσία του στην Ντεϊτόνα είναι μια επιχείρηση δημοσιότητας – στο πιο ουσιαστικό της μέρος, τουλάχιστον.
