Θα πρέπει να γνωρίζει κανείς τους κώδικες της Formula 1 και πώς να διαβάζει ανάμεσα στις γραμμές και πίσω από τις λέξεις για να καταλάβει τι ακριβώς εννοούσε ο Sebastian Vettel. Προς το τέλος του αγώνα στην Αυστραλία απηύθυνε το ερώτημα «γιατί είμαστε τόσο αργοί;» στην ομάδα του.
Ο Γερμανός ήθελε στ’ αλήθεια να μάθει; Μάλλον όχι, εξάλλου ένας πιλότος του δικού του επιπέδου, ύστερα από τόσους γύρους, έχει ήδη μορφώσει άποψη για το τι δεν πάει καλά στο μονοθέσιο που οδηγεί. Επομένως, ο Vettel δεν περίμενε απάντηση. Η απορία του κατά βάθος δεν είχε έμφαση στο ερωτηματικό. Διότι δεν ήταν ερώτηση. Ήταν δήλωση.
Σε ελεύθερη μετάφραση, αυτό το «γιατί είμαστε τόσο αργοί;» θα αποδιδόταν κάπως έτσι: «Λοιπόν, εσείς εκεί στο pit wall να ξέρετε ότι δεν θα καθίσω εγώ, ένας τετράκις πρωταθλητής, να βολοδέρνω στις πίστες για άλλη μία χρονιά με ένα αυτοκίνητο που ήταν πύραυλος στις δοκιμές εξέλιξης αλλά, ως δια μαγείας, σέρνεται στον πρώτο αγώνα. Και σας ρωτάω τι τρέχει και η SF90 δεν τρέχει, όχι γιατί περιμένω εξηγήσεις. Αλλά γιατί θέλω να ακούσει όλος ο κόσμος ότι δεν φταίω εγώ. Να ξέρουν όλοι ότι ο Sebastian Vettel δεν ξέχασε να οδηγεί, απλώς το μονοθέσιο που μου δώσατε δεν πάει».
Το τρικ είναι γνωστό και παλαιό όσο και η αυτοπροστασία των πιλότων όταν τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως οι ίδιοι θα ήθελαν. Εμμέσως πλην σαφώς, ο Sebastian Vettel προειδοποιεί την ομάδα και, οπωσδήποτε, παίρνει θέση απέναντί της. Με το «γιατί είμαστε τόσο αργοί;», ο Vettel κοινοποίησε το τελεσίγραφό του προς τη Scuderia Ferrari για εφέτος: «Σοβαρευτείτε, ragazzi». Κι ας είναι μόλις το πρώτο Grand Prix, κι ας μην ήταν ενδεικτικά τα 57,1″ που χώριζαν τον Γερμανό πρωταθλητή από τον νικητή.
