Στα μέσα της δεκαετίας του ’90, η Fiat παρουσίασε ένα αυτοκίνητο που έμελλε να την βοηθήσει να κερδίσει φανατικό κοινό. Η αρχή είχε γίνει από το Uno Turbo και το επόμενο βήμα ήταν ο αντικαταστάτης του, γνωστός και ως Fiat Punto GT.
Fiat Coupe 20V: Πεντακύλινδρη «μαγεία»
To Fiat Punto GT μας συστήθηκε το 1994 και, τουλάχιστον σε αισθητικό επίπεδο, δε διέφερε σημαντικά από την “απλή” έκδοση. Τα λογότυπα GT, οι ζάντες αλουμινίου, οι καθρέφτες στο χρώμα του αμαξώματος και τα σκουρόχρωμα φανάρια ήταν μερικά από τα στοιχεία που το διαφοροποιούσαν. Στο εσωτερικό, μικρές αλλαγές, όπως αυτές στα όργανα και το τριάκτινο τιμόνι δεν ήταν αρκετά για να “πείσουν” σχετικά με το τι συμβαίνει κάτω από το καπό.
Εκεί η Fiat έδωσε την μεγαλύτερη έμφαση, τοποθετώντας έναν υπερτροφοδοτούμενο κινητήρα. Μπορεί να απέδιδε περίπου 130 ίππους, αλλά στην εποχή που ο ανταγωνισμός περιοριζόταν σε αυτοκίνητα τύπου 106 Rallye, αυτή η ιπποδύναμη μόνο αμελητέα δε μπορούσε να χαρακτηριστεί.
Επηρεασμένοι από το Uno Turbo, οι μηχανικοί της ιταλικής φίρμας επέλεξαν ένα τετρακύλινδρο μοτέρ χωρητικότητας 1.372 κ.εκ. Με την πίεση υπερπλήρωσης να αγγίζει τα 1,3 bar, η ισχύς άγγιζε τους 136 ίππους και η ροπή τα 208 Nm. Λίγο αργότερα ήρθε η ανανεωμένη έκδοση, με τις μαύρες ζάντες αλουμινίου και ελαφρώς μειωμένη ισχύ λόγω ελάττωσης της πίεσης του turbo.
Σε ένα σύνολο όπου το βάρος “φλέρταρε” με τον τόνο, τα 0-100 χλμ./ώρα ήταν υπόθεση περίπου 8 δευτερολέπτων. Εννοείται ότι, ως υπερτροφοδοτούμενο, το Fiat Puntο GT είχε το πλεονέκτημα της μηχανικής βελτίωσης έναντι του ανταγωνισμού. Έτσι, εκείνη την εποχή η συγκεκριμένη κατηγορία αυτοκινήτων “σημαδεύτηκε” από δύο κατηγορίες οδηγών. Στην πρώτη ανήκαν οι λάτρεις των στροφών, με προτιμήσεις σαν το 106 Rallye, και στη δεύτερη οι λάτρεις της ευθείας που προτίμησαν το ιταλικό μοντέλο.
