Το καρμπιρατέρ πλέον δεν το βρίσκουμε στα νέα αυτοκίνητα, καθώς έχει δώσει την θέση του στα σύγχρονα συστήματα ψεκασμού, που αναλαμβάνουν να διοχετεύσουν το σωστό μείγμα αέρα/καυσίμου στον θάλαμο καύσης.
Πριν από κάποιες δεκαετίες όμως ήταν πρωταγωνιστικό εξάρτημα των αυτοκινήτων και μάλιστα ακόμη και σήμερα πολλοί το εκθειάζουν! Από τις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας και πιο πριν ακόμη, το καρμπιρατέρ αντικαταστάθηκε από τα ηλεκτρονικά ελεγχόμενα συστήματα ψεκασμού (injection). Τα μπεκ ψεκάζουν καύσιμο στον θάλαμο καύσης και η ποσότητα καθορίζεται από τα στοιχεία που φθάνουν στον εγκέφαλο του αυτοκινήτου από διάφορους αισθητήρες. Έτσι οι εταιρείες κατάφερνα να βελτιστοποιήσουν την απόδοση του κινητήρα και να προσφέρουν χαμηλότερη κατανάλωση και καλύτερο έλεγχο της ποσότητας του καυσίμου παράλληλα με αποδοτικότερη εκμετάλλευσή του.
Το καρμπιρατέρ, από το 1990 και έπειτα άρχισε σταδιακά να αντικαθίσταται από τα ηλεκτρονικά συστήματα ψεκασμού και πλέον δεν το συναντάμε σε κανένα σύγχρονο αυτοκίνητο. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως έχει ξεχαστεί. Και αυτό διότι ήταν μία φοβερή εφεύρεση, καθώς ήταν απλούστατη και έκανε μια τόσο σημαντική δουλειά όπως η τροφοδοσία του κινητήρα.
Στο εξαιρετικό video που ακολουθεί (για ελληνικούς υπότιτλους πατήστε το σχετικό εικονίδιο, επιλέξτε αυτόματη μετάφραση και μετά τα “Ελληνικά”) μπορούμε να δούμε με κάθε λεπτομέρεια και σε super slow motion τα κύρια μέρη του καρμπιρατέρ, καθώς και τον τρόπο λειτουργίας του.
Το καρμπιρατέρ αποτελείται από το δοχείο καυσίμου και με τη βοήθεια ενός φλοτέρ και μιας βελονοειδούς βαλβίδας διατηρεί τη στάθμη της σταθερή. Μέσω του ακροφυσίου το δοχείο επικοινωνεί με τη χοάνη του καρμπυρατέρ και συγκεκριμένα με τον “θάλαμο” Βεντούρι. Ο αέρας που εισέρχεται στο καρμπυρατέρ, περνώντας μέσα από τον “θάλαμο” Βεντούρι, δημιουργεί υποπίεση στο δοχείο σταθερής στάθμης, με αποτέλεσμα την αναρρόφηση της βενζίνης. Η βενζίνη αναμειγνύεται με τον αέρα, συμπαρασύρεται και προωθείται στους κυλίνδρους. Ας δούμε όμως καλύτερα στο video πως λειτουργεί στην πράξη.
