Για τον κόσμο του NASCAR, το έτος 2001 έμελλε να αποδειχθεί μια σημαδιακή, κομβική χρονιά. Περίπου όπως το 1994 για τη Formula 1. Διότι τον Φεβρουάριο του 2001 έχασε τη ζωή του εν ώρα αγώνα ένα από τα μεγαλύτερα αστέρια του σπορ, ο πολυπρωταθλητής Dale Earnhardt (ο πρεσβύτερος). Για τα Γκραν Πρι δεν χρειάζεται να αναφερθεί καν τι συνέβη την Πρωτομαγιά του 1994 στην Ίμολα. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, πάντως, το μέλλον συνολικά των οικείων πρωταθλημάτων διαγράφηκε διαφορετικά ύστερα από αυτές τις δύο απώλειες.
Ο Dale Earnhardt είχε ταυτίσει την εκπληκτική του επιτυχία με τον αριθμό 3, ο οποίος και εμφανιζόταν στην εκάστοτε Chevrolet που οδηγούσε στο πρωτάθλημα Winston Cup, το κορυφαίο στο πλαίσιο των διοργανώσεων του NASCAR. Το 2001 ήταν η Chevy Monte Carlo που είχε στη διάθεσή του ο Earnhardt και αυτήν οδήγησε ώς το τέλος, στην Ντεϊτόνα.
Επρόκειτο για ένα αυτοκίνητο της λεγόμενης «τέταρτης γενιάς», μια και επί της ουσίας τα θηρία του NASCAR συμμορφώνονται προς τις ίδιες, ενιαίου τύπου προδιαγραφές. Οπότε, όπως και οι ανταγωνιστές της, η Monte Carlo ήταν ένα αυτοκίνητο με βάρος περί τον 1,5 τόνο, με κινητήρα V8 χωρητικότητας 5,9 λίτρων, φυσικά με το απαρχαιωμένο σύστημα των ωστηρίων και των καρμπιρατέρ όπως όριζαν οι κανονισμοί, αλλά και με απόδοση πάνω από 800-900 ίππους.
Παρά την εμμονή στην παράδοση που χαρακτηρίζει τα NASCAR, τα αυτοκίνητα της τέταρτης γενιάς δεν έμοιαζαν και τόσο με τα ομώνυμα αυτοκίνητα παραγωγής. Η αεροδυναμική είχε αλώσει τα πατροπαράδοτα κάστρα της, επίτηδες, οπισθοδρομικής και αυθεντικά αμερικανικής αγωνιστικής λογικής. Ιδιότροπα, υπερβολικά ευαίσθητα στις αλλαγές κατεύθυνσης, τα αυτοκίνητα «Gen 4» όπως η Chevrolet του Earnhardt μισήθηκαν εξίσου από οδηγούς και κοινό.
Ο ίδιος ο Dale Sr. έλεγε γι’ αυτά χαρακτηριστικά ότι «εάν κλωνοποιούσα τον εαυτό μου και κοντραριζόμασταν, εγώ με το σημερινό και ο άλλος Dale με μια Chevrolet του ’80, το παλιό θα κέρδιζε με άνεση το καινούργιο». Για τους αμέτρητους θαυμαστές του, ο Dale Earnhardt κλωνοποιήθηκε μόνο νοερά. Δυστυχώς, μόνο σαν ανάμνηση ενός αμείλικτου, τρομακτικά αποφασιστικού οδηγού που, έστω και στα 49 του, χάθηκε υπερβολικά πρόωρα.
