Λόγω της καταγωγής μου (Άρτα) και της ηλικίας μου (γεννημένος το 1980), η Κατάρα είναι μια παιδική ανάμνηση που με συντροφεύει με όμορφες αναμνήσεις, καθώς είχα την τύχη να κάνω την διαδρομή αυτή στο αυτοκίνητο των γονιών μου αρκετές φορές (πηγαίνοντας προς Θεσσαλονίκη-Κατερίνη) και πάντα θυμάμαι τις όμορφες εικόνες που μας χάριζε απλόχερα η φύση της Πίνδου.
Ευτυχώς για εμένα οι αναμνήσεις μου είναι μόνο καλές από το πέρασμα της Κατάρας καθώς πάντοτε ο πατέρας μου φρόντιζε να το κάνουμε άνοιξη-καλοκαίρι. Κάτι που δεν μπορεί να ειπωθεί και για πολλούς άλλους οδηγούς επαγγελματίες ή μη, που έπρεπε να κάνουν την διαδρομή αυτή υπό αντίξοες συνθήκες, κυρίως τον χειμώνα. Θυμάμαι ανθρώπους να διηγούνται ιστορίες για το πόσο δύσκολα πέρασαν από αυτή την διαδρομή, για ατυχήματα, για αυτοκίνητα που έφυγαν στον γκρεμό, για έντονη βροχή που δεν σε άφηνα να δεις τον δρόμο εμπρός. Το χειρότερο όμως που είχα ακούσει ήταν πως ο δρόμος έκλεισε από βράχια και ανάγκασε οδηγούς και επιβάτες να περάσουν όλη τη νύχτα μέσα στα οχήματά τους σε υψόμετρο 1.690 μέτρων… χειμωνιάτικα με χιόνι και ισχυρούς ανέμους να σαρώνουν τον ορεινό όγκο (“χορεύουν οι διαβόλοι” έλεγαν οι παλιοί, όταν συναντούσαν τέτοιες συνθήκες).
Δεν είναι τυχαίο βλέπετε το όνομα της συγκεκριμένης διαδρομής. Είναι θαρρείς έτσι επιλεγμένο προκειμένου να σε φοβίζει και να σε αποτρέπει από το να περάσεις από εκεί. Μόνο που τότε, για πολλούς δεν ήταν επιλογή… Έπρεπε να περάσουν από εκεί. Δεν υπήρχε εναλλακτική. Και αν υπήρχε ήταν πολλά χιλιόμετρα παραπάνω…
Η παράδοση θέλει την Kατάρα, το ορεινό ανάγλυφο της Πίνδου μέσω του οποίου διεξάγονταν κυρίως η κυκλοφορία από τη Θεσσαλία προς την Hπειρο, να πήρε το όνομά της από έναν δεσπότη των Iωαννίνων που θέλησε να την διασχίσει το 1800 με προορισμό τα Tρίκαλα. Στη διαδρομή δεν άντεξε και όταν έφτασε σε κάποιο ξέφωτο, που σήμερα είναι γνωστό ως «κάμπος του δεσπότη», λίγο πριν ξεψυχήσει, καταράστηκε το μέρος!
Το Πέρασμα της Κατάρας είναι ουσιαστικά κομμάτι της παλαιάς Εθνικής Οδού Τρικάλων-Ιωαννίνων και έχει συνολική απόσταση 18 χιλιομέτρων. Ο δρόμος είναι στενός με απανωτές στροφές και έντονο ανάγλυφο και έχει χαρακτηριστεί ως μία από τις δυσκολότερες διαδρομές στην Ελλάδα, τον χειμώνα.
Το 2010 το πέρασμα της Κατάρας πέρασε στην ιστορία καθώς η διάνοιξη και λειτουργία της Εγνατίας οδού έφερε και την παράκαμψη του. Ο δρόμος πλέον χρησιμοποιείται από τους ντόπιους κυρίως αλλά και από εκδρομείς που θέλουν να ζήσουν την άγρια ομορφιά του τοπίου αλλά και την απόλυτη οδηγική εμπειρία μέσα σε μια από τις δυσκολότερες διαδρομές της χώρας μας με συνοδηγό την χλωρίδα και την πανίδα της οροσειράς της Πίνδου!
