Συγκεκριμένα, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Τόκιο, η Nissan αναπτύσσει νέα στέρεα υλικά μετατροπής φωτονίων (photon upconversion) με εξαιρετική απόδοση, τα οποία μπορούν να βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα της τεχνητής φωτοσύνθεσης.
Διαβάστε επίσης: Αυτό είναι το SUV με την καλύτερη επίδοση ασφάλειας για το 2021
Με την τεχνητή φωτοσύνθεση, το νερό χωρίζεται σε οξυγόνο και υδρογόνο. Το παραγόμενο υδρογόνο μπορεί στη συνέχεια να αντιδράσει με το διοξείδιο του άνθρακα που παράγει, για παράδειγμα, ένα εργοστάσιο ώστε να παραχθούν έτσι ακατέργαστες ενώσεις, όπως είναι οι ολεφίνες. Οι τελευταίες μπορούν να αξιοποιηθούν για να δημιουργηθούν ρητίνες.
Η Nissan στοχεύει να επιτύχει ουδετερότητα άνθρακα σε όλο τον κύκλο ζωής των προϊόντων της έως το 2050. Αυτή η νέα τεχνολογία θα συμβάλει στους στόχους της εταιρείας ενισχύοντας τη χρήση του CO2 ως πρώτης ύλης, η οποία μπορεί να μειώσει την εξάρτηση από ορυκτά καύσιμα για την κατασκευή ρητινών και άλλων προϊόντων.
Με μήκος περίπου χιλιοστό, τα προσφάτως αναπτυγμένα οργανικά κρύσταλλα, μετατρέπουν την ηλιακή ακτινοβολία σε πιο χρήσιμα μήκη κύματος, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε μια ποικιλία εφαρμογών τεχνητής φωτοσύνθεσης.
Οι Ιάπωνες, σε συνεργασία με τους ερευνητές του Ινστιτούτου του Τόκιο, επαναπροσέγγισαν μια τεχνική που είχε αναπτυχθεί προηγουμένως για τα οργανικά LED (ΟLED), η οποία θεωρείτο ότι δεν μπορούσε να προσφέρει κάποιο κέρδος στην τεχνητή φωτοσύνθεση.
Διαβάστε επίσης: Ένα Nissan για το φεγγάρι (+video)
Με τη νέα προσέγγιση κατάφεραν να κατασκευάσουν μικρού μεγέθους διάφανους και ομοιόμορφους οργανικούς κρύσταλλους, οι οποίοι λύνουν πολλά από τα προβλήματα που ακολουθούσαν μέχρι σήμερα την τεχνητή φωτοσύνθεση και μπορούν να αξιοποιηθούν και σε άλλες εφαρμογές, όπως είναι για παράδειγμα τα φωτοβολταϊκά, για την μετατροπή ακόμη περισσότερου ηλιακού φωτός σε ηλεκτρική ενέργεια, σε δεδομένο χρονικό διάστημα.
Σύμφωνα με τους Ιάπωνες η μετατροπή έχει εξαιρετική απόδοση (έως και περίπου 30% του θεωρητικού ορίου UC) ακόμη και σε ασθενή ακτινοβολία ηλιακού φωτός.
Τα συμβατικά υλικά UC είναι συνήθως εύφλεκτα διαλύματα οργανικών διαλυτών που ακόμη και όταν στερεοποιηθούν, η αποτελεσματικότητα και η αντοχή τους στην ακτινοβολία φωτός είναι γενικά φτωχή. Αυτό συνήθως απαιτεί ένα περιβάλλον χωρίς οξυγόνο καθώς και προσπίπτον φως υψηλής έντασης.
Τα νέα υλικά UC μπορούν να συνεχίσουν να λειτουργούν ακόμη και όταν υπάρχει οξυγόνο. Αυξάνουν την ποσότητα της φωτεινής ενέργειας που είναι διαθέσιμη για τεχνητή φωτοσύνθεση, όταν συνδυάζονται με φωτοκαταλύτες.
