Αποζημίωση ύψους 40.000 ευρώ (70.000 ευρώ ζητούσε αρχικά) αξιώνει ο οδηγός του συγκεκριμένου αυτοκινήτου, ο οποίος πάρκαρε παράνομα σε θέση ΑμεΑ.
Όλα ξεκίνησαν όταν πριν από ένα μήνα μία κυρία (δεν δημοσιεύουμε το όνομά της για ευνόητους λόγους) έκανε σύσταση στον οδηγό να μετακινήσει το όχημά του καθώς είχε παρκάρει σε θέση στάθμευσης για ΑμεΑ.
Αυτός διαφώνησε και η γυναίκα τον έβγαλε φωτογραφία την οποία ανάρτησε στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook. Η φωτογραφία έγινε viral κάτι που έφτασε και στον οδηγό του παράνομα παρκαρισμένου οχήματος, ο οποίος κινήθηκε νομικά, καθώς φαίνονταν οι πινακίδες του αυτοκινήτου του.
Σύμφωνα με τον κύριο Βασίλη Σωτηρόπουλο, δικηγόρο της κυρίας που ανέβασε την φωτογραφία, ο οδηγός στο δικαστήριο περιόρισε ο ίδιος το αίτημα του από 70.000 ευρώ σε 40.000 ευρώ. Δηλαδή παραιτήθηκε ο ίδιος από 30.000 ευρώ από το ποσό που αρχικά διεκδικούσε. Αυτό γίνεται κατά κανόνα για οικονομικούς λόγους: όσα περισσότερα χρήματα ζητάει κάποιος από το Δικαστήριο, τόσο πιο αυξημένο είναι το δικαστικό ένσημο (αγωγόσημο) που καλείται να πληρώσει στο Δημόσιο πριν γίνει η δίκη. Ο ίδιος συμπληρώνει πως η απόφαση αναμένεται να βγει σε περίπου έναν χρόνο από τώρα.
Όπως λέει ο ίδιος, στον λογαριασμό του στο Facebook, “έχουμε ζητήσει από το Δικαστήριο να απορρίψει την αγωγή του οδηγού και να τον καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα, καθώς:
α) Ο GDPR και ο νόμος για τα προσωπικά δεδομένα ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ την δημοσίευση στοιχείων όταν υπάρχει υπέρτερο έννομο συμφέρον του δημοσιεύοντος, ανάμεσα στα οποία νοείται και η πληροφόρηση του κοινού για ένα γενικότερο θέμα (άρθρο 28 Ν.4624/2019). ΣΥΝΕΠΩΣ δεν υπάρχει καμία εξ ορισμού ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ για την δημοσίευση αυτής της φωτογραφίας, αντίθετα με την γενική στρεβλή αντίληψη που έχει επικρατήσει.
β) Εδώ συγκρούονται δύο θεμελιώδη δικαιώματα: αφενός το δικαίωμα της κυρίας να πληροφορήσει το κοινό για αυτό που της έτυχε και για την ανοίκεια λεκτική επίθεση που δέχθηκε (ελευθερία της έκφρασης) και αφετέρου το δικαίωμα προστασίας ιδιωτικής ζωής του οδηγού. Η σύγκρουση των δικαιωμάτων επιλύεται με τις μεθόδους στάθμισης που έχει καθιερώσει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, με κριτήρια όπως: α) είχε ενημερωθεί το άτομο ότι θα δημοσιευθεί η φωτογραφία του; β) το περιστατικό έγινε σε δημόσιο χώρο ή σε καθεστώς μυστικότητας; γ) υπάρχει ενδιαφέρον της κοινής γνώμης για το περιστατικό; δ) υπέστη κάποια βλάβη το άτομο σε σχέση με την προσωπική του κατάσταση; Αυτά θα σταθμίσει το δικαστήριο.
Τέλος ο κύριος Σωτηρόπουλος τονίζει πως “ζούμε σε ένα περιβάλλον συμμετοχής στην κοινωνία της πληροφορίας, με αυξημένο το καθήκον δημόσιας παρέμβασης του ενεργού πολίτη, για την αποτελεσματική προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων, χωρίς διακρίσεις λόγω μιας σειράς καταστάσεων, όπως είναι και η κινητική αναπηρία. Η νομοθεσία προβλέπει τέτοιες δυνατότητες, επιτρέποντας ακόμη και την δημοσίευση προσωπικών δεδομένων στο πλαίσιο του σχετικού έννομου συμφέροντος, με ειδικές εγγυήσεις χρόνου, καταλληλότητας κτλ. εφόσον βεβαίως δεν θίγονται θεμελιώδεις ελευθερίες. Η δικαστική απόφαση θα είναι κρίσιμη για την διασφάλιση του επιπέδου ελεύθερης ενάσκησης του δικαιώματος δημόσιας κριτικής και καταγγελίας παραβιάσεων που λαμβάνουν χώρα δημοσίως και θα οριοθετήσει εκ νέου την σχέση της προστασίας δεδομένων με την ελευθερία της έκφρασης”.
Μένει να δούμε τι θα αποφανθεί το δικαστήριο λοιπόν…
