Δεν συγκρίνονται τα ράλι με την Formula 1…

Βρείτε μας στο

Σταμάτησα στη φωτογραφία αυτή, γιατί – όσο και αν ακουστεί μεροληπτικό – με χαροποίησε απόλυτα, μια και μου έδειξε – για ακόμα μία φορά – ότι η Formula 1 δεν έχει μέτρο σύγκρισης με τα ράλι. Κανένα θα έλεγα… Πώς να εξισώσεις, ή να συγκρίνεις έστω, το αποστειρωμένο περιβάλλον μίας πίστας με μία ελεύθερη Ειδική Διαδρομή; Πώς;

Δείτε κάτι. Η εικόνα αυτή είναι από το Ουαλικό Ράλι, τον βρετανικό γύρο του WRC. Δεν διάλεξα καμία λασπωμένη επιφάνεια, ούτε μία στροφή με φόντο τα προϊόντα της υλοτομίας, ούτε καν με φόντο τα τρυφερά και καλοθρεμμένα σπάνια πρόβατα Brecknock Hill Cheviot της Ουαλίας που δημιουργούν εντυπωσιακό ντεκόρ στα καταπράσινα λιβάδια. Διάλεξα μία ασφάλτινη διαδρομή, τη φημισμένη Great Orme (ουαλιστί: Y Gogarth) στις βόρειες ακτές της Ουαλίας, που είναι χαραγμένη περιμετρικά της γρανιτένιας χερσονήσου με την ονομασία Μarine Drive.

Αν παρατηρήσετε ψηλά και κεντρικά της φωτογραφίας, στην άκρη του γκρεμού, θα δείτε κάτι σαν στύλο. Σαν ξεραμένο κορμό, έναν μεγάλο πάσαλο που βρέθηκε εκεί υπό άγνωστες συνθήκες εξυπηρετώντας κάποιο σκοπό. Ένα αντικείμενο που, για κάποιον λόγο, κάποτε, κάποιος τοποθέτησε. Την ίδια άποψη – σκέψη είχαμε και εμείς.

Μέχρι που το δαιμόνιο της περιέργειας μάς ώθησε να μεγεθύνουμε την εικόνα με τη βοήθεια του zoom και της τεχνολογίας. Για να δούμε κάτι συγκινητικό, κάτι που δημιουργεί δέος: το «αντικείμενο» αυτό, είναι άνθρωπος! Θεατής! Ο οποίος, αψηφώντας φόβους και αρνητικές σκέψεις, οπλίσθηκε με περίσσιο θάρρος και περπάτησε μέχρι το χείλος του γκρεμού, με θέα τον ήρεμο εν προκειμένω, πλην όμως πάντα επιβλητικό, Ατλαντικό Ωκεανό.

Όχι μόνο για να απολαύσει το πέρασμα των αγωνιστικών αυτοκινήτων, ούτε για να γεμίσει τα ώτα του με την ηχώ των εξατμίσεων στα απόκρημνα σκληρά βράχια. Αλλά για να απολαύσει το σύνολο. Να συνδυάσει τη λειτουργία όσων γίνεται περισσότερων αισθήσεων: όραση, ακοή, όσφρηση είναι σε διαρκή παρουσία όση ώρα βρίσκεται εκεί!

Και ρουφάει όλες τις εισερχόμενες παραμέτρους μέσα του. Για να τις κουβαλήσει μαζί του και να τις επαναφέρει μπροστά του όταν θελήσει να «ταξιδέψει»…

mm
Ο Θωμάς «μύρισε» τον κόσμο του αυτοκινήτου στα μέσα της δεκαετίας του ’70 ζωγραφίζοντάς τα και στο τέλος της, τα άγγιξε στις Ειδικές Διαδρομές του Ράλλυ Ακρόπολις. Μετά, όλα μπήκαν στην σωστή σειρά… Σπούδασε υπολογιστές, αλλά τους «πάρκαρε» για την δημοσιογραφική πένα, αρχίζοντας το 1986. Έχει εργαστεί σε περιοδικά, εφημερίδες, τηλεοπτικές εκπομπές, ραδιόφωνο και ιστοσελίδες, έχει διατελέσει υπεύθυνος Γραφείου Τύπου του Ράλι Ακρόπολις και Χαλκιδικής, αλλά και αγωνιστικών ομάδων. Μέλος της δημοσιογραφικής ομάδας Traction από το 2007, έχει διαχρονικό του μότο, ότι «αγώνες αυτοκινήτου θα υπάρχουν, όσο υπάρχουν άνθρωποι». Μέλος της Ε.Σ.Π.Η.Τ. και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων.

E-mail: tefthymiou@traction.gr