Οι αγώνες ράλι αποτελούν ομαδική υπόθεση και δεν είναι τυχαίο πως δίπλα σε κάθε επιτυχημένο οδηγό βρίσκεται ένας εξίσου σημαντικός συνοδηγός. Ο Julien Ingrassia βρίσκεται δίπλα στον Ogier από το 2006, και γνωρίζει καλύτερα από κάθε άλλον τον 35χρονο παγκόσμιο πρωταθλητή. Ευγενέστατος και χαμογελαστός, όπως τον έχουμε γνωρίσει και κατά τη διάρκεια των αγώνων, ο 39χρονος Γάλλος μας είπε πολλά και ενδιαφέροντα, απαντώντας μάλιστα σε ορισμένες κοινές, με τον οδηγό του, ερωτήσεις…
Πέρασαν 5 χρόνια από την τελευταία φορά που ήρθαμε εδώ. Οι ειδικές διαδρομές είναι διαφορετικές σε σύγκριση με ό,τι έχουμε αντιμετωπίσαμε ως τώρα στο πρωτάθλημα. Στόχος μας, εκτός από το στήσιμο για σκληρές συνθήκες σε διαδρομές με στροφές και υψηλές θερμοκρασίες, είναι επίσης να δούμε ορισμένες εξελίξεις που μπορούμε να βάλουμε στο αυτοκίνητο στους χωμάτινους αγώνες που ακολουθούν.
Οι αρμοδιότητες του συνοδηγού κατά τη διάρκεια των δοκιμών είναι λιγότερες σε σύγκριση με έναν αγώνα, καθώς οι μηχανικοί βρίσκονται γύρω μας, οπότε δεν χρειάζεται να γίνουν πολλά πράγματα. Στην περίπτωσή μου, κατ’ αρχάς είμαι εδώ για να διαβάσω τις σημειώσεις το πρωί, όταν ο οδηγός δεν θυμάται απ’ έξω τη διαδρομή. Θέλουμε ο οδηγός να έχει αυτοπεποίθηση εξαρχής και να είμαστε γρήγοροι από το πρώτο έως το τελευταίο πέρασμα. Το απόγευμα, προσπαθώ να νιώσω αν το αυτοκίνητο έχει γίνει πιο εύκολο ή πιο άνετο στη συμπεριφορά του. Ουσιαστικά νιώθω τις αλλαγές ανάλογα με το πώς τις αντιλαμβάνεται το σώμα μου. Υπάρχει πάντα κάτι που πρέπει να σκεφτώ, να κρατήσω σημειώσεις και να δώσω feedback στους μηχανικούς. Φυσικά, 90% του feedback προέρχεται από τον οδηγό, ο οποίος έχει το τιμόνι και τα πηδάλια, όμως σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί και ο συνοδηγός να βοηθήσει…
Όταν σταματήσει ο Seb τους αγώνες, θα σταματήσω την καριέρα μου σαν συνοδηγός. Αν και δεν έχω καθαρή ιδέα αυτή τη στιγμή για το τι θα κάνω, έχω ορισμένα πράγματα στο μυαλό μου που θέλω να κάνω προσωπικά. Δεν είμαι ακόμη σίγουρος. Ίσως να προσπαθήσω να μεταφέρω την εμπειρία μου στο WRC είτε προς την Ομοσπονδία είτε προς κάποια ομάδα. Ίσως όμως να αλλάξω εντελώς σελίδα και να κάνω μια εντελώς διαφορετική δουλειά.
Όταν είμαστε στην ειδική, μπορώ να καταλάβω ενστικτωδώς πώς αισθάνεται ο Seb. Είμαστε μαζί 12 χρόνια, οπότε ξέρουμε πολύ καλά τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνουμε μέσα στο αυτοκίνητο. Η επικοινωνία μας είναι πλέον ενστικτώδης. Δεν είναι εύκολο να πω ακριβώς τον τρόπο, διότι πλέον δεν χρειαζόμαστε λέξεις για να το εξηγήσουμε αυτό. Αισθάνομαι και εγώ αν, για παράδειγμα, έχει δυσκολία στην οδήγηση, αν το αυτοκίνητο είναι όπως το θέλει, κ.λπ.
Το κίνητρο να συνεχίζουμε ύστερα από τόσα χρόνια είναι ότι δεν υπάρχει κενό στο πρόγραμμα. Έχουμε πετύχει αρκετά πράγματα και με διαφορετικές ομάδες, οπότε όταν πρέπει να ξαναδημιουργήσεις μια σχέση με μια νέα ομάδα, πρόκειται για μια παράξενη περίοδο που χρειάζεται κίνητρο και ενέργεια. Δεν υπάρχει χρόνος να κοιτάξεις πίσω, γιατί μεταξύ δύο σεζόν το κενό είναι πολύ μικρό, ουσιαστικά μόνο τα Χριστούγεννα. Αμέσως μετά τη λήξη της αγωνιστικής χρονιάς πάμε στο Μόντε Κάρλο για δοκιμές, οπότε δεν υπάρχει χρόνος να σκεφτείς. Κάπως έτσι το κίνητρο παραμένει διαρκώς στο 100%.
Φέτος είναι φανερό ότι πιο δύσκολοι αντίπαλοί μας είναι ο Neuville και ο Tanak. Παλαιότερα είχαμε συχνά – πυκνά όμορφες μάχες με τον Neuville και τον Latvala.
Το πιο σημαντικό χάρισμα του Seb, που τον κάνει να ξεχωρίζει, είναι η αφοσίωσή του σε όλες τις λεπτομέρειες. Δίνει έμφαση και στην τελευταία, την πιο μικρή, και αυτό τον κάνει να ξεχωρίζει.
Έχω όμορφες αναμνήσεις από εδώ και θα ήθελα να συνεχίσουμε να ερχόμαστε για το Ράλλυ Ακρόπολις. Ίσως σε ένα ή δύο χρόνια να μπορούσε να υπάρξει κάποιου είδους rotation (για παράδειγμα μια χρονιά στην Ελλάδα και μία στην Τουρκία), ώστε όλοι να είναι ευχαριστημένοι.
