Πρόσφατα σας δείξαμε το πειραματικό μονοκύλινδρο μοτέρ της Cosworth, το οποίο κατασκευάστηκε το μακρινό 1999 και από μόλις 300 κυβικά εκατοστά μπορούσε να παράγει 90 ίππους και να στροφάρει έως τις 20.000 σ.α.λ.
Διαβάστε επίσης: Στην τελική ευθεία το νέο Honda Civic Type-R
Επί της ουσίας αυτός ο κινητήρας ήταν ένας μόνο από τους δέκα κυλίνδρους ενός κινητήρα Formula 1 εκείνης της περιόδου. Ακόμη και έτσι όμως η δυνατότητα ενός μονοκύλινδρου μοτέρ να πετυχαίνει ένα τόσο υψηλό όριο περιστροφής φαντάζει εξωπραγματική ακόμη και σήμερα.
Για τους κινητήρες στους τέσσερεις τροχούς οποιοδήποτε μοτέρ παραγωγής μπορεί να στροφάρει πάνω από 8.000-9.000 σ.α.λ. είναι κάτι πραγματικά μοναδικό. Ωστόσο όταν μιλάμε για δίτροχες κατασκευές αυτά τα νούμερα δεν προκαλούν ιδιαίτερη εντύπωση, ενώ υπήρχε και μια εποχή που οι κατασκευαστές είχαν στην παραγωγή μικροσκοπικά μηχανικά “διαμάντια”.
Μιλάμε για τα τέλη της 10ετίας του ’80 και τις αρχές των 90s, όταν στην Ιαπωνία οι αγώνες μοτοσικλέτας και αυτοκινήτου ήταν εξαιρετικά δημοφιλείς με το κοινό. Οι Ιάπωνες κατασκευαστές μοτοσικλετών ήθελαν να μεταφέρουν την τεχνολογία των κορυφαίων sport μοντέλων τους στο ευρύ κοινό, ενώ έπρεπε παράλληλα να “παρακάμψουν” την ιαπωνική νομοθεσία που έκανε ιδιαίτερα δύσκολη την απόκτηση ενός δίτροχου μοντέλου με κινητήρα πάνω από 250 κ.εκ.
Διαβάστε επίσης: Νέο Honda ADV350 (+video)
Έτσι τόσο η Honda, όσο και οι Kawasaki, Suzuki και Yamaha έφεραν στην παραγωγή μικρούς 4κύλινδρους κινητήρες 250 κ.εκ. που μπορούσαν να φτάσουν στο στροφόμετρο τους ακόμη και τις 19.000 σ.α.λ. Η απόδοση τους περιοριζόταν από τη νομοθεσία στους 45 ίππους, ένα όριο που ίσχυε και για τους δίχρονους κινητήρες στα 250 κ.εκ. Ωστόσο ένας “κοινός θνητός” μπορούσε να κάνει δική του μια σπορ μοτοσικλέτα με έναν εξωπραγματικό κινητήρα.
Η συντήρηση που απαιτούσαν μάλιστα αυτοί οι κινητήρες δεν διέφερε πολύ σε σχέση με εκείνη πιο συμβατικών προτάσεων, ενώ εντύπωση προκαλεί η αξιοπιστία τους αφού υπάρχουν ακόμη και σήμερα παραδείγματα που λειτουργούν χωρίς προβλήματα έχοντας δεχτεί μόνο την τυπική συντήρηση.
Το Honda CBR250RR, είναι μόνο μία από τις τέσσερεις 250άρες ιαπωνικές μοτοσικλέτες που μπήκαν τότε στην παραγωγή, κάποιες από τις οποίες βρήκαν το δρόμο τους και προς την Ευρώπη μέσω παραεισαγωγών. Οι Kawasaki, Suzuki και Yamaha είχαν επίσης τις δικές τους προτάσεις στα “πρόσωπα” των ZXR250, GSX-R 250R και FZR250R αντίστοιχα, με τους υπέροχους αυτούς κινητήρες να “υποστηρίζονται” και από πλαίσια αναρτήσεις και φρένα παρόμοια με αυτά που έφεραν οι σπορ ναυαρχίδες κάθε εταιρείας.
Δείτε το Honda CBR250RR στο video που ακολουθεί και ακούστε το μοτέρ του να στροφάρει έως τις 19.000 ξανά και ξανά.
