Για να ανοίξουν οι πύλες της αιωνιότητας στην BMW 507 θα αρκούσε ο θρύλος – και ουδόλως μύθος – ότι οι θαυμάστριες του Elvis Presley γέμιζαν το αμάξωμά της με αποτυπώματα από τα βαμμένα κόκκινα χείλη τους. Μάλιστα, εξαιτίας αυτού, ο σούπερ σταρ του ροκ εν ρόλ αναγκάστηκε να αλλάξει χρώμα στο αυτοκίνητο, επιλέγοντας το κόκκινο.
Αλλά το συγκεκριμένο roadster έχει πολλά περισσότερα να διηγηθεί από τον πολυτάραχο, πλην σύντομο βίο του. Αγαπήθηκε και αποκτήθηκε από διασημότητες πρώτου μεγέθους, ενώ ταυτόχρονα αποτύγχανε οικτρά από εμπορικής άποψης. Μάλιστα, το τρομακτικό ναυάγιο της 507 παρ’ ολίγον να παρέσυρε την ίδια τη BMW στη χρεοκοπία.
Αναμφίβολα, βέβαια, το γεγονός ότι πολύ κατοπινά μοντέλα, όπως η Z3, η Z4 αλλά κυρίως η ονειρική Z8 δανείστηκαν σχεδιαστικές ιδέες από αυτήν, καθιστά την 507 ένα εξόχως σημαντικό σχήμα στην ιστορία της αυτοκίνησης. Παρ’ όλα αυτά, πρόκειται ταυτόχρονα για ένα μεγαλοπρεπέστατο σφάλμα εκτίμησης ως προς τις τάσεις της αγοράς – και δη της αμερικανικής – κατά την περίοδο 1956 – 1960, δηλαδή για το διάστημα κατά το οποίο η 507 παρέμεινε σε παραγωγή.
Η αρχική ιδέα ήταν η δημιουργία ενός σπορτίφ ρόντστερ, το οποίο θα μπορούσε να ανταγωνιστεί τη Mercedes 300 SL, όντας σημαντικά πιο φθηνή από εκείνην. Ως κινητήριο σύνολο επελέγη ένα μοτέρ V8, χωρητικότητας 3.2 λίτρων, με απόδοση περίπου 150 ίππων. Το κιβώτιο ταχυτήτων ήταν χειροκίνητο, με τέσσερις σχέσεις.
Οπτικά η 507 ήταν πανέμορφη – εξ ου και γοήτευσε τον Presley, ο οποίος αγόρασε δύο. Από τεχνικής πλευράς είχε διάφορα προβλήματα, όπως π.χ. η επίμονη διαρροή αναθυμιάσεων από το ντεπόζιτο. Ωστόσο, το κύριο μειονέκτημά της ήταν ότι, παρά την αρχική επιθυμία της BMW, η 507 ήταν εν τέλει πανάκριβη. Κι έτσι, η απλησίαστη τιμή έγινε και το χρυσό καρφί στο φέρετρό της.
