Όταν ένα από τα σχόλια που ακούγονται για το δημιούργημά σου είναι του τύπου «το χειρότερο πράγμα που έφτιαξε η Ιταλία μετά τον φασισμό του Μουσολίνι», τότε η κατάσταση είναι τουλάχιστον ανησυχητική. Η Lamborghini, μολονότι δεν απομακρύνθηκε εντελώς από τον συγκεκριμένο σχεδιαστικό δρόμο, δεν επανέλαβε το αμφιλεγόμενο πείραμα της Veneno – ευτυχώς.
Το 2013, όμως, τα μάτια κάθε φίλου της αυτοκίνησης και ιδιαιτέρως εκείνων που έτυχε να βρίσκονται στα αποκαλυπτήρια του μοντέλου, στην έκθεση της Γενεύης, «μαστιγώθηκαν» από το θέαμα. Η Veneno είναι ένα από τα πιο υπερβολικά, τα πιο βάναυσα εξωστρεφή, τα πιο επιθετικά σε βαθμό παρεξήγησης σχήματα που προτάθηκαν ποτέ για υπεραυτοκίνητο παραγωγής. Οι δρόμοι της πέφτουν μικροί και στενοί, οι πίστες είναι ανεπαρκείς για να σιγάσουν την παθολογική της επιδειξιμανία, ο κόσμος ολόκληρος μοιάζει να μη χωρά τη Lamborghini Veneno. Ίσως να ένιωθε κάπως άνετα στο περιβάλλον ενός σκηνικού χολιγουντιανής υπερπαραγωγής, όπως π.χ. για κάποια περιπέτεια του Μπάτμαν και μόνο εκεί.
Η Lamborghini κατασκεύασε μόλις τρεις Veneno και υποτίθεται πως με αυτήν γιόρτασε την 50ή επέτειο του βίου της. Καθεμία από αυτές τις τρομακτικά σπάνιες, εξαιρετικά περιορισμένης παραγωγής Lambo κόστιζε περί τα 4 εκατ. ευρώ. Στην πράξη η Veneno είναι ένα αγωνιστικών προδιαγραφών αυτοκίνητο, ικανό για εξωπραγματικές επιδόσεις, όπως τα 2,8 δευτερόλεπτα στο 0-100 ή τα 355 χλμ./ώρα.
Με ένα μοτέρ 6,5 λίτρων που αποδίδει 750 ίππους, την αεροδυναμική απόδοση μιας Formula 1 και κραυγαλέα εμφάνιση, λειτούργησε σαν μια επίδειξη δύναμης για τη Lamborghini. Μια επίδειξη, μεταξύ πολλών άλλων, ακόμη και στο πόσο μακριά θα μπορούσε να φτάσει το σχεδιαστικό τμήμα της ιστορικής εταιρείας για να ξεχωρίσει. Όντως, η Lamborghini Veneno δημιουργήθηκε για να μείνει αξέχαστη – σε όσους πρόλαβαν να τη δουν.
