Ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει, αυτό είναι γνωστό. Ωστόσο, η Lancia έπρεπε να αντικαταστήσει τη θρυλική Delta πρώτης γενιάς, παρά την τεράστια αποδοχή που γνώρισε από το κοινό.
Οι πρώτες σκέψεις των ηγετικών στελεχών της ιταλικής φίρμας ήταν να καταργήσουν το όνομα Delta και να παρουσιάσουν τον «διάδοχο» με διαφορετική ονομασία, σχέδιο που δεν εφαρμόστηκε. Εν τέλει, το Μάρτιο του 1993 παρουσιάστηκε στην έκθεση της Γενεύης η δεύτερη γενιά, που έμεινε στην ιστορία ως «Nuova Delta», δηλαδή η Νέα Delta.
Δεν υπήρξαν τρομακτικές εκδόσεις, όπως στην περίπτωση της πρώτης γενιάς με την Integrale, ούτε αξιομνημόνευτες επιδόσεις στις ειδικές διαδρομές των Ράλι. Βέβαια, υπάρχει μία έκδοση που ενθουσιάζει ακόμα και σήμερα τους οπαδούς της ιταλικής σχολής.
Ο λόγος για την κορυφαία Lancia Delta HPE HF Turbo 2.0, ένα αυτοκίνητο που εξοπλίζεται με τετρακύλινδρο turbo κινητήρα και δύο επικεφαλής εκκεντροφόρους. Η απόδοση αγγίζει τους 193 ίππους και η ροπή τα 290 Nm από τις 3.500 σ.α.λ.
Το αποτέλεσμα είναι τα 100 χλμ./ώρα από στάση να έρχονται σε 7,5 δευτερόλεπτα και η βελόνα του κοντέρ να αγγίζει τα 225 χλμ./ώρα. Καθόλου άσχημη επίδοση για ένα hot-hatch της προηγούμενης χιλιετίας. Δυστυχώς η «Nuova Delta» δεν προσφέρθηκε ποτέ με σύστημα τετρακίνησης, με την κίνηση να περνά στον εμπρός άξονα αποκλειστικά μέσω μηχανικού κιβωτίου 5 σχέσεων.
Είναι δύσκολο να κατακτήσεις την κορυφή, αλλά με την πρώτη γενιά η Lancia χωρίς αμφιβολία τα κατάφερε. Είναι όμως ακόμα πιο δύσκολο να παραμείνεις στην κορυφή… Οι Ιταλοί προσπάθησαν αρκετά και η Delta HPE παραμένει ακόμα και σήμερα ένα αυτοκίνητο που θα θέλαμε όλοι στο γκαράζ μας.
