Μετά από έναν αγώνα σε άσφαλτο και πάγο (Μόντε Κάρλο) και έναν σε χιόνι (Σουηδία), ήρθε ο πρώτος αγώνας σε χώμα (Μεξικό) ώστε να αποκτήσουμε μια αρκετά πλήρη εικόνα για τη δυναμική των ομάδων.
Από τα χιόνια της Σουηδίας, το WRC μεταφέρθηκε στη ζέστη του Μεξικού. Ένα ράλι που απαιτεί μεγάλη εμπειρία και ικανότητα προσαρμογής στις νέες συνθήκες. Το πλήρωμα που έχει αποδείξει ότι καταφέρνει κάτι τέτοιο καλύτερα από κάθε άλλο, είναι οι Sebastien Ogier-Julien Ingrassia. 
Οι Γάλλοι 6 φορές Παγκόσμιοι Πρωταθλητές, κατέκτησαν τη δεύτερη φετινή τους νίκη, στον αγώνα που έκαναν ντεμπούτο στο WRC το 2008. Βέβαια, σε ένα σημείο χρειάστηκαν τη βοήθεια της τύχης… Ήταν η εναρκτήρια ειδική του Σαββάτου, όταν οι teammates τους στη Citroen, Esapekka Lappi-Janne Ferm, με το Citroen C3 WRC να μένει στο δρόμο με τέτοιο τρόπο, που επέτρεπε οριακά τη διέλευση των επόμενων αυτοκινήτων. Αφού πέρασαν οι Kris Meeke και Elfyn Evans, οι οργανωτές αποφάσισαν να διακόψουν την ειδική για λόγους ασφαλείας. Εκείνη τη στιγμή, οι Ogier-Ingrassia που αποτελούσαν την επόμενη διέλευση, είχαν μόλις πάθει κλατάρισμα. Εντέλει, οι Γάλλοι τερμάτισαν την ειδική διαδρομή και τους αποδόθηκε, όπως και σε όλα τα επόμενα πληρώματα, εικονικός χρόνος που μάλιστα, τους έριξε προσωρινά στη 2η θέση της κατάταξης. Αυτό έφερε αναταραχή και στο service park, καθώς οι Neuville και Meeke κατηγόρησαν τη Citroen ότι πίεσε τους οργανωτές για αυτή την απόφαση. Κάτι τέτοιο δεν αποδείχθηκε, ενώ ο Ogier θεώρησε πως ο χρόνος που του δόθηκε δεν ήταν αντιπροσωπευτικός. Τελικά τα πνεύματα ηρέμησαν, με τον Meeke να ζητά συγγνώμη για τις δηλώσεις του και το θέμα να μην παίρνει έκταση.
Επιστρέφοντας στο καθαρά αγωνιστικό μέρος και στους νικητές, οι Ogier-Ingrassia εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός ότι μετά από πολλά χρόνια, ξεκινούσαν τρίτοι στο δρόμο. Από την πρώτη κιόλας ειδική της Παρασκευής, φάνηκε ότι είχαν τη δυναμική να φτάσουν στη νίκη, με το Citroen C3 WRC. Το αυτοκίνητο είναι ανταγωνιστικό σε όλα τα εδάφη, ενώ οι Γάλλοι το έχουν φέρει στα μέτρα τους, οπότε κανείς δε μπορεί να ξεγράψει την “καρδιά του Πρωταθλητή”. Η οποία στην προκειμένη περίπτωση μεταφράζεται σε ταχύτητα, εμπειρία και τεχνογνωσία εξέλιξης που καθιστά το συνδυασμό σε πρωταγωνιστή επί παντός εδάφους.
Όμως, στην κορυφή της βαθμολογίας μετά το Ράλι Μεξικού, παραμένουν οι Ott Tanak-Martin Jarveoja. Μπορεί να άνοιγαν για πρώτη φορά στην καριέρα τους το δρόμο κατά την πρώτη ημέρα, χάνοντας αρκετό χρόνο, ωστόσο έμειναν ψύχραιμοι και ανέβηκαν στη δεύτερη θέση της κατάταξης. Το σημαντικότερο όμως, ήταν πως το Toyota Yaris WRC δεν παρουσίασε προβλήματα υπερθέρμανσης, που είχαν ταλαιπωρήσει την ομάδα τα προηγούμενα χρόνια. Από τη στιγμή που η Toyota έλυσε και αυτό το πρόβλημα, όλα δείχνουν θετικά. Το αυτοκίνητο και ο Tanak είναι ικανοί για τη νίκη σε κάθε αγώνα από εδώ και πέρα, οπότε οι μάχες με τον Ogier αναμένονται με μεγάλη αγωνία, καθώς ο Εσθονός υπερτερεί μόλις για 4 βαθμούς του Γάλλου.
Χαράς ευαγγέλια και στην πρώην ομάδα των δύο προαναφερθέντων οδηγών, την M-Sport Ford. Οι Elfyn Evans-Scott Martin ανέβηκαν στο βάθρο με το Ford Fiesta RS WRC, πιστοποιώντας πως το αυτοκίνητο παραμένει ανταγωνιστικό σε κάθε επιφάνεια. Η έλλειψη οικονομικών πόρων δεν επιτρέπει την προσέλκυση κάποιου εκ των κορυφαίων οδηγών, ωστόσο ο Evans είναι από τους καλύτερους εξελικτές στο θεσμό, φέρνοντας πάντοτε χρήσιμο feedback στους μηχανικούς της ομάδας. Αυτό είναι πολύ σημαντικό για την M-Sport, αν αναλογιστούμε πως οι υπόλοιποι οδηγοί της ομάδας (Teemu Suninen, Pontus Tidemand και προσεχώς Gus Greensmith) δε διαθέτουν τόση εμπειρία ώστε να καθοδηγήσουν την ομάδα, όσον αφορά στο στήσιμο του αυτοκινήτου.
Στο στρατόπεδο της Hyundai, επικρατεί προβληματισμός. Η πίεση του αποτελέσματος είναι μεγάλη φέτος και αυτό φαίνεται σε κάθε ενέργεια όλων των μελών της ομάδας. Οι Neuville-Gilsoul τέθηκαν νωρίς εκτός μάχης για το βάθρο, λόγω ενός κλαταρίσματος και εντέλει, περιορίστηκαν στην 4η θέση. Η απογοήτευσή του ήταν εμφανής, ενώ μέχρι στιγμής ο Βέλγος προσπαθεί περισσότερο με τακτική και λιγότερο με την ταχύτητά του, να διατηρήσει τη βαθμολογική του επαφή με Tanak και Ogier. Από την άλλη, οι εγκαταλείψεις των Mikkelsen-Jaeger (ανάρτηση) και Sordo-Del Barrio (δυναμό) στέρησαν από τη Hyundai τη δυνατότητα για μια καλή συγκομιδή βαθμών στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών. Η απογοήτευση του Andrea Adamo ήταν επίσης εμφανής, καθώς γνωρίζει πως οι χωμάτινοι αγώνες με χαμηλή μέση ωριαία ταχύτητα ταιριάζουν στο Hyundai i20 Coupe WRC και το Ράλι Μεξικού ήταν ένας από αυτούς.
Εμείς θα τα ξαναπούμε τις πρώτες ημέρες του Απριλίου, αμέσως μετά τον Γύρο Κορσικής (28-31 Μαρτίου), μετά τον πρώτο αμιγώς ασφάλτινο αγώνα της χρονιάς.
