Η εφαρμογή της πλήρως αυτοματοποιημένης οδήγησης στο μέλλον αναμένεται να ασκήσει επιρροή και σε άλλους τομείς, πέρα από εκείνους της ασφάλειας και της πρακτικότητας. Ο τρόπος που σχεδιάζονται και κατασκευάζονται οι δρόμοι, οι υποδομές υποστήριξης της μετακίνησης και μεταφοράς αγαθών, η διασυνδεσιμότητα των οχημάτων μεταξύ τους αλλά και με τις υποδομής, όλα αυτά βρίσκονται ήδη στην ατζέντα και έχουν αρχίσει και επηρεάζονται, και βρισκόμαστε μόλις στην αρχή.
Ένας από τους σημαντικούς τομείς που αναμένεται να τροποποιηθεί και θα επηρεάσει τόσο τις εταιρίες παροχής ασφαλιστικής κάλυψης όσο και τους ίδιους τους κατασκευαστές είναι το νομικό πλαίσιο και η ανάληψη ευθύνης σε περίπτωση ατυχήματος.
Αυτό φαίνεται να απασχολεί και τον διευθύνονται σύμβουλο του Ινστιτούτου Έρευνας της Toyota, τον δρ. Gill Pratt, ο οποίος πιστεύει ότι οι κατασκευαστές θα πρέπει να είναι εκείνοι που θα αναλαμβάνουν την ευθύνη σε περίπτωση που δικό τους αυτοκίνητο προκαλέσει ατύχημα όταν με το καλό η αυτόνομη οδήγηση γίνει η νόρμα. Ουσιαστικά αυτός που θα βρίσκεται πίσω από το όποιο “τιμόνι” θα είναι απλά… παρατηρητής και εφόσον δεν έχει την επιλογή για χειροκίνητη λειτουργία ή για απενεργοποίηση υποσυστημάτων ή και ολόκληρου του συστήματος.
“Καθώς προχωράμε προς τα αυτοκίνητα αυτόνομης οδήγησης, η συχνότητα των ατυχημάτων θα μειωθεί σε σχέση με σήμερα αλλά δεν θα είναι μηδενική”, δήλωσε ο Αμερικάνος στο βρετανικό Autoexpress και πρόσθεσε πώς όταν γίνει αυτό τότε “θα έχει μείνει μόνο ένας για να αναλαμβάνει την ευθύνη – ο κατασκευαστής που έφτιαξε το προϊόν.”
Ο Pratt αναφέρει ότι στην πραγματικότητα οι εταιρίες δεν έχουν και πολλές επιλογές πάνω σε αυτό το θέμα αφού ο νόμος είναι αυτός που καθορίζει το πώς κινούνται οι κατασκευαστές και αυτοί απλά ακολουθούν το νόμο, προσαρμοζόμενοι βέβαια και στις ιδιαιτερότητες κάθε τόπου.
Σύμφωνα με τον Pratt πάντως ο δρόμος για αυτόνομη οδήγηση επιπέδου 5 είναι μακρύς και ότι θα περάσουν ακόμη πολλά χρόνια μέχρι την εφαρμογή της αφού και οι κατασκευαστές βρίσκονται ακόμη πολύ μακριά.
