Η περίπτωση του φιλοξενούμενού μας στη στήλη αυτή, είναι κάπως ιδιαίτερη. Δεν πρόκειται για έναν οδηγό – θρύλο του παγκόσμιου μηχανοκίνητου αθλητισμού, ούτε για έναν αγωνιζόμενο ο οποίος έχει γεμάτη την τροπαιοθήκη του με τεράστια σειρά βαρύτιμων κυπέλλων.
Ο λόγος για τον Kenjiro Shinozuka έναν οδηγό που έχει αποτελέσει ορόσημο για τα αγωνιστικά δεδομένα της Ιαπωνίας, τοποθετώντας το όνομά του δίπλα σε εκείνα που τον κατέστησαν οιονεί «πρέσβη» της Χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου στον παγκόσμιο αγωνιστικό χάρτη. Είναι ο άνθρωπος που προσπάθησε να ξεπεράσει τον εαυτό του αντιμετωπίζοντας πρωτοκλασάτα ονόματα και ξεχώρισε για το ήθος του αλλά και την αγάπη του για τα ράλι.
Ο Kenjiro Shinozuka γεννήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 1948 στο προάστιο Ōta του Τόκιο, σπούδασε μηχανολόγος στο πανεπιστήμιο του Tokai και είναι Ιάπωνας οδηγός ράλι, με επαγγελματική καριέρα. Από το ντεμπούτο του το 1967, οι μεγαλύτερες επιτυχίες του ήταν ως εργοστασιακού οδηγού της Mitsubishi Motors. Πίσω από το τιμόνι ενός τεράστιου Galant VR-4 κέρδισε το πρωτάθλημα ράλι Ασίας-Ειρηνικού το 1988 και σημείωσε διαδοχικές νίκες στο Rallye Côte d’Ivoire Bandama (Ακτής του Ελεφαντοστού) το 1991 και το 1992, όταν ο αγώνας αυτός ήταν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι. Έγινε έτσι ο πρώτος Ιάπωνας αγωνιζόμενος που κατάφερε να κερδίσει έναν αγώνα WRC.
Το ενδιαφέρον της ιστορίας είναι ότι Kenjiro Shinozuka έμελλε να κατακτήσει μια ακόμα σπουδαία πρωτιά για Ιάπωνα αγωνιζόμενο και με αυτή πέρασε στο – ισχνό είναι η αλήθεια – πάνθεον των διακριθέντων Ιαπώνων οδηγών. Το 1997, οδηγώντας ένα Mitsubishi Pajero και με συνοδηγό τον Γάλλο Henri Magne έγινε ο πρώτος Ιάπωνας νικητής του πιο διάσημου αγώνα αντοχής του κόσμου, το Rally Dakar!
Το 2002 σταμάτησε τη συνεργασία του με τη Mitsubishi, αλλά συνέχισε να αγωνίζεται και πήρε μέρος στο Dakar της επόμενης χρονιάς με ένα pickup της Nissan. Όμως έπειτα από απότομο χτύπημα με μεγάλη ταχύτητα σε έναν αμμόλοφο, το αυτοκίνητό του τούμπαρε πολλές φορές και διαλύθηκε. Ο ίδιος τραυματίστηκε και για ένα διάστημα ήταν σε κώμα. Ο συνοδηγός του Thierry Delli-Zotti υπέστη κατάγματα και στα δύο πόδια του, αν και σε αντίθεση με τον φιλοξενούμενό μας οι τραυματισμοί του δεν ήταν απειλητικοί για τη ζωή του.
Το 2006 ανακοίνωσε ότι θα ήταν η τελευταία του εμφάνιση στο Dakar, όμως η αγάπη του για τα ράλι τον οδήγησε και πάλι στο να συμμετάσχει στον μαραθώνιο αγώνα το 2007 και πάλι με Nissan, για να τερματίσει στην 59η θέση από τα 109 αυτοκίνητα που συμμετείχαν.
Ενδιαφέρον έχει μία δήλωσή του το 2006, όταν είχε πει: «Είναι το τελευταίο μου Dakar, αλλά ελπίζω να το απολαύσω πολύ. Δεν είναι στόχος μου να κερδίσω. Ύστερα από αυτόν τον αγώνα, δεν ξέρω ακόμα τι θα κάνω, αλλά ξέρω ότι χρειαζόμαστε νέα ταλέντα στην Ιαπωνία Απλώς κοιτάξτε τους οδηγούς μας, είναι όλοι εξήντα ετών οι περισσότεροι, όπως ο Asaga san ή ο Sugawara san… Πιστεύω ότι θα μπορούσα να βοηθήσω στην εξεύρεση νέων υποσχόμενων αγωνιζομένων για το μέλλον».
