Φαντάζει απίστευτο, αλλά, πολλά και επικίνδυνα ατυχήματα γίνονται μέσα στις πόλεις τους καλοκαιρινούς μήνες. Και μάλιστα, σε πάρα πολύ μεγάλο ποσοστό, στα ατυχήματα αυτά, «εμπλέκονται» πεζοί!
Έτσι λοιπόν, στατιστικά, οι άδειοι δρόμοι, πολλαπλασιάζουν τις ταχύτητες των αυτοκινήτων και ελαττώνουν την προσοχή που χρειάζεται να έχει ο οδηγός. Μειώνουμε την προσοχή μας στις διασταυρώσεις, υποτιμούμε την άδεια εικόνα των δρόμων, αυξάνουμε ταχύτητα «γιατί βλέπουμε» και θεωρούμε ότι όλα είναι πιο εύκολα αλλά και την παραβατική οδηγική συμπεριφορά μας…
Οι πόλεις, ακόμα και όταν δεν το βλέπουμε καθαρά, το καλοκαίρι έχουν αυξημένη κίνηση από πεζούς, τραμ και ποδήλατα μέχρι οχήματα υπηρεσιών, όπως λεωφορεία, «σκούπες» δρόμων και απορριμματοφόρα. Επιβάλλεται να προσέχουμε διπλά. Πρέπει να δείχνουμε μεγάλη προσοχή σε ότι συμβαίνει μπροστά, στο πλάι και πίσω από το όχημά μας.
Επιπρόσθετα της χρήσης των καθρεπτών πρέπει να «κοιτάμε πάνω από τον ώμο μας. Προσέξτε τα τυφλά σημεία, ακόμη και αφού ελέγξετε όλους τους καθρέπτες σας. Όποτε αλλάζετε λωρίδα, ή απομακρύνεστε από το κράσπεδο κοιτάξτε γύρω σας για να δείτε άλλα αυτοκίνητα ή μηχανές. Οι διασταυρώσεις απαιτούν μεγαλύτερη προσοχή. Ας πηγαίνουμε αργά και ας έχουμε στο μυαλό μας την τάση να προβλέπουμε «λανθασμένες» κινήσεις από πεζούς. Οι οποίοι σε μία άδεια πόλη, είναι κι εκείνοι επιρρεπείς στο λάθος. Γιατί σκέφτονται σαν τους οδηγούς, αλλά από την άλλη πλευρά…
Η αίσθηση των άδειων δρόμων, πιθανόν, όσο περνάει ο καιρός, να μην είναι η ίδια με αυτήν που ήταν τα τελευταία χρόνια…
Η οικονομική κρίση βλέπετε αναγκάζει όλο και περισσότερους ανθρώπους να μείνουν στις πόλεις τους. Πράγμα που σημαίνει ότι η «ηρεμία» μπορεί να μην είναι το ίδιο αναμενόμενη, με άλλα καλοκαίρια, που οι πόλεις θύμιζαν έρημα κινηματογραφικά σκηνικά…
«Ξυπνάει» μέσα μας το «θηρίο»…
Εν τούτοις, η τάση να οδηγούμε πιο επιθετικά τους καλοκαιρινούς μήνες, αν και επίσημα, δεν έχει γενεσιουργό αιτία, παραμένει και γι αυτό έχουμε περισσότερα ατυχήματα.
Ίσως η ζέστη, σε συνδυασμό με την ευκαιρία να διανύσουμε ταχύτερα μία απόσταση που τον χειμώνα «μας ταλαιπωρούσε» με το σταμάτα-ξεκίνα, να ευθύνεται για το γεγονός ότι πιάνουμε το τιμόνι και αφηνιάζουμε…
Ίσως τα συσσωρευμένα προβλήματα, που νομίζουμε ότι κινούμενοι ταχύτερα, θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε νωρίτερα και πιο αποτελεσματικά…
Σε κάθε περίπτωση, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι πεζοί, όπως αναφέραμε ήδη, εμφανίζονται όλο και πιο αφηρημένοι στην συμπεριφορά τους στους δρόμους. Πόσο συχνά βλέπουμε πλέον ανθρώπους να προσπαθούν να διασχίσουν ακόμα και πολυσύχναστες λεωφόρους, πηδώντας τεράστιες μπαριέρες στο κεντρικό διάζωμα;
Οι πεζοί με άσχημη ψυχολογία, μπορεί να αντιδράσουν εντελώς λάθος όταν αντιληφθούν ότι είναι σε κίνδυνο, οπότε, μένει στους οδηγούς να είναι σε «επιφυλακή», σχεδόν μόνιμα…
Αν βέβαια, έχουμε να κάνουμε με οδηγούς και μειωμένη προσοχή, τότε τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο επικίνδυνα. Που σημαίνει ότι πρέπει να προσπαθούμε έγκαιρα, να διαγνώσουμε την πιθανή λάθος κίνηση εμπειρικά «βλέποντας» με προσοχή σε όλο το οπτικό μας πεδίο, και φυσικά με την βοήθεια των πολύτιμων καθρεφτών, ή των προηγμένων συστημάτων ασφαλείας του αυτοκινήτου μας…
