Ήμουν σε φωτογράφιση για το “TractioN Magazine” όταν χτύπησε το κινητό μου και ήταν ο φίλος Λώρης Μελετόπουλος.
“Κώστα πέθανε η Πέγκυ Τρικάκου” μου είπε. Νόμισα ότι δεν άκουσα καλά…
Νόμισα πως ήταν χθες που 20άριδες κάναμε βουτιές με παρέα στον κυματοθραύστη του Τουρκολίμανου όπως λεγόταν τότε το σημερινό Μικρολίμανο.
Γέννημα θρέμμα Καστελλιώτισα η Πέγκυ, εγώ στο Μοσχάτο, το πατρικό της στην κλειστή στροφή με τον ευκάλυπτο στον περιφερειακό της Καστέλας στο σημείο που κατηφορίζει για τα παραλιακά μαγαζιά.
Κυρία από τα μικρά της χρόνια με όλη την έννοια της λέξεως, αυστηρή, με χιούμορ. Αριστοκράτισσα με μια μοναδική ταπεινότητα, προσήνεια, εντιμότητα και ειλικρίνεια.
Αργότερα συναντηθήκαμε στο αγωνιστικό της ΕΛΠΑ εκείνη στην γραμματεία κι εγώ πιτσιρικάς δημοσιογράφος αλλά με μια απίστευτη τρέλα για τη τέχνη του συνοδηγού. Ήταν η ευγένεια προσωποποιημένη στην εξυπηρέτηση των αγωνιζομένων με γνώσεις και μεράκι.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ όταν συναντιόμασταν και από μακριά μου έκλεινε το μάτι και μου χαμογελούσε με εκείνο το υπέροχο χαμόγελο από το πανέμορφο πρόσωπο της. Αργότερα έγινε αλυτάρχης στο ράλι Ακρόπολης, η πρώτη στην ιστορία του WRC, κι εκεί άφησε ανεξίτηλο το στίγμα της σε Παγκόσμιο επίπεδο. Την λάτρεψαν οδηγοί, συνοδηγοί, διευθυντές αγωνιστικών ομάδων, δημοσιογράφοι. Η φήμη της για την ακεραιότητα της ταξίδεψε στα πέρατα της γης.
Θα σταθώ σε μια μόνο αστεία στιγμή. Όταν έφτασε στα γραφεία της ΕΛΠΑ με τέλεφαξ για πρώτη φορά η συμμετοχή του Ουρουγουανού οδηγού Gustavo Trelles (Γκουστάβο Τρέγιες) δεν είχε έντονη εκτύπωση και η Πέγκυ το διάβασε σαν Γουστάρω Τρέλες!!! Νόμισε ότι κάποιος της κάνει πλάκα.
Και φυσικά ζήτησε από την λέσχη της χώρας του επιβεβαίωση της συμμετοχής!
Θέλω να γράψω τόσα πολλά για όλα αυτά τα χρόνια αλλά δυστυχώς δεν… δεν μπορώ να πιστέψω ότι η αυλαία έπεσε για την Πέγκυ. Σταματώ εδώ και επειδή η ζωή είναι κύκλος το μέλλον θα κάνει το δώρο να ανταμώσουμε όπως στις ράμπες εκκίνησης του Ράλι Ακρόπολης.
Πέγκυ μου καλό ταξίδι, παντοτινή μου φίλη.
