Το κινεζικό Γκραν Πρι μετατράπηκε σε έναν αξιομνημόνευτο αγώνα, όταν ένα ατύχημα τίναξε στον αέρα την «κανονική» του εξέλιξη. Πάνω στην αναμπουμπούλα ήταν ο Daniel Ricciardo αυτός που χάρηκε – και τον χαρήκαν όλοι οι φίλοι του σπορ.
Η μαγική τέχνη του μοντάζ, ύστερα από κάθε βαρετό αγώνα Formula 1, επιβεβαιώνει τον εαυτό της κάνοντας το θαύμα: καταιγιστική δράση, απρόοπτα, ηρωικές προσπάθειες και αποτυχίες – συγκλονιστικές εικόνες. Βλέποντας τις ολιγόλεπτες ανασκοπήσεις στον επίσημο ιστότοπο της F1 δεν μπορεί παρά να αναρωτιέται κανείς: «μα εγώ πού ήμουν όταν γίνονταν όλα αυτά;» Τουλάχιστον στο Γκραν Πρι της Κίνας αυτή η απορία έχει νόημα μόνο για το ανιαρό και προβλέψιμο κομμάτι της κούρσας που μεσολάβησε μεταξύ των πρώτων 2-3 γύρων και περίπου των τελευταίων 21 από τους συνολικά 56 στην πίστα της Σαγκάης. Με τόσες κόντρες, μονομαχίες και τελικά προσπεράσματα, θα μπορούσε κάποιος να πει ότι έβλεπε μία από αυτές τις τόσο αξιοθαύμαστα μονταρισμένες ανασκοπήσεις – αλλά σε ζωντανή μετάδοση αγώνα.
Χωρίς, εννοείται, να υποστηρίζουμε τη μία ή την άλλη ομάδα, ούτε καν τον τάδε ή τον δείνα οδηγό, η εξέλιξη του κινεζικού Γκραν Πρι ήταν ιδιαιτέρως ενθαρρυντική για την εξέλιξη του πρωταθλήματος. Στους τρεις πρώτους αγώνες του 2018 φαίνεται ότι δεν υπάρχει απόλυτος κυρίαρχος, μολονότι η Ferrari δείχνει να έχει, παραδόξως και όλως αιφνιδίως, ένα μικρό πλεονέκτημα έναντι της Mercedes. Και δη σε όλους τους τομείς, από την προσαρμοστικότητα του μονοθεσίου σε διαφορετικές χαράξεις σιρκουί, σε διαφορετικές θερμοκρασίες. Αυτό που ένωσε σε μια κοινή μοίρα τις δύο κύριες πρωταγωνίστριες, τη Ferrari και τη Mercedes, στην Κίνα ήταν ότι καμία τους δεν εφάρμοσε με αποφασιστικότητα και αστραπιαία ενέργεια την αλλαγή στρατηγικής. Αυτό το έκανε υποδειγματικά η Red Bull, με μια αλλαγή ελαστικών σε Verstappen και Ricciardo μόλις δόθηκε η αναπάντεχη ευκαιρία για κάτι τέτοιο εξαιτίας της εισόδου αυτοκινήτου ασφαλείας στην πίστα κατόπιν σύγκρουσης των δύο Toro Rosso λόγω κακής συνεννόησης.
Ο Max επεισοδιακά, βεβιασμένα και εν τέλει αποτυχημένα, ο «Ricci» αριστουργηματικά, άρχισαν την επίθεση στους, εν πολλοίς ανήμπορους να αντιδράσουν, οδηγούς της πρώτης πεντάδας. Εκμεταλλευόμενοι το πλεονέκτημα των φρέσκων και καταλληλότερων ως προς την πρόσφυση ελαστικών που μόλις είχαν τοποθετηθεί στα μονοθέσιά τους, οι δύο πιλότοι της Red Bull έκαναν ουσιαστικά επίδειξη του μυστικού για πιο συναρπαστικούς αγώνες: το ανακάτεμα της τράπουλας, τον αποσυντονισμό των φαβορί από τις προβλεπόμενες, βάσει δυναμικότητας, θέσεις τους. Το κινεζικό Γκραν Πρι δεν έγινε υπό βροχή, οπότε δεν παρενέβη ο παράγοντας της ολισθηρότητας και αντιστοίχως των ιδιαίτερων ικανοτήτων που αναδεικνύονται σε ό,τι αφορά στους οδηγούς σε αντίξοες καιρικές. Στο στεγνό, λοιπόν, ο Daniel Riccardo παρέδωσε ένα σεμινάριο κοντρολαρισμένης επιθετικότητας και φαντασίας, κλέβοντας την πρώτη θέση ενώ είχε ξεκινήσει μόλις έκτος και πίσω από τον συνάδελφό του στη Red Bull, τον ανυπόμονο νεανία Max Verstappen.
Ο Ricciardo θυμίζει Valentino Rossi: χαρισματικός και «happy – go – lucky», λατρεμένος λόγω εξωστρεφούς και μη σοβαροφανούς χαρακτήρα εκτός μονοθεσίου. Ταυτόχρονα όμως τρομερά ικανός και αδίστακτος – πλην καθαρός και εντός ορίων ευ αγωνίζεσθαι – ενόσω οδηγεί. Σέβεται και τον σέβονται, αλλά όταν κερδίζει δεν διστάζει να τιμήσει την προσωπική του παράδοση: πίνει τη σαμπάνια μέσα από το μποτάκι του – όσο σιχαμερό και εάν είναι αυτό. Από την τρέχουσα γενιά πιλότων F1, ο Αυστραλός είναι μακράν ο καλύτερος ως πρεσβευτής του σπορ και είναι βέβαιο ότι η νέα (αμερικανική) διοίκηση οφείλει να αξιοποιήσει την απίθανη περίπτωσή του. Ο Ricciardo είναι δώρο θεού για την αποξηραμένη Formula 1. Το γεγονός ότι εκκρεμεί το συμβόλαιό του με τη Red Bull κάνει ακόμη πιο πικάντικη την πορεία του Daniel, ενώ φήμες ακούγονται ακόμη και για μεταγραφή του στη Mercedes και μάλιστα όχι ως αντικαταστάτη του Valteri Bottas, αλλά του Lewis Hamilton. Κι αν με επίκεντρο τους οδηγούς της Red Bull έχει σηκωθεί ήδη πολυμέτωπη θύελλα, η συνέχεια του φετινού πρωταθλήματος, αν μη τι άλλο, προμηνύεται τουλάχιστον συναρπαστική. Επιτέλους.
