Πριν από 25 χρόνια, το μακρινό πλέον 1996, η Opel σάρωνε στο ITC. Με έναν λόχο επίλεκτων οδηγών, τόσο καταξιωμένων όσο και διψασμένων για διακρίσεις νεότερων, η γερμανική εταιρεία κατέκτησε τους δύο τίτλους, Oδηγών και Kατασκευαστών, στο νεογέννητο πρωτάθλημα ITC, το οποίο ήταν, κατ’ ουσίαν, μια μαξιμαλιστική, μεγεθυμένη εκδοχή του DTM. «ITC» σήμαινε International Touring Car Championship και αποτελούσε την προσπάθεια της Διεθνούς Ομοσπονδίας Αυτοκινήτου να αξιοποιήσει την τεράστια επιτυχία του αμιγώς γερμανικού Deutsche Tourenwagen Meisterschaft, δηλαδή του DTM.
Δυστυχώς για τους φίλους του συγκεκριμένου τύπου μηχανοκίνητων σπορ, το ITC μάλλον έτρεχε πιο γρήγορα από τον εαυτό του: το 1996 ήταν η πρώτη πλήρης σεζόν του ως αυτόνομου πρωταθλήματος – και ταυτόχρονα η τελευταία του. Το κόστος της τεχνολογικής εξέλιξης ήταν αστρονομικό, καθώς εταιρείες όπως η Mercedes και η Alfa Romeo επένδυαν χωρίς όριο στην αγωνιστική τεχνολογία αιχμής, με μόνη επιδίωξη να αναδειχθούν πρωταθλήτριες.
Το Opel Calibra αποδείχθηκε επικρατέστερο σε αυτή την, άνευ προηγουμένου, ξέφρενη κούρσα του ITC. Επρόκειτο για ένα θηρίο, με τετρακίνηση και κινητήρα V6, χωρητικότητας 2,5 λίτρων, ο οποίος απέδιδε περίπου 500 ίππους. Το ίδιο το μοτέρ προερχόταν από το Isuzu Trooper, αλλά προτού τοποθετηθεί στο αγωνιστικό Calibra είχε υποβληθεί στις… περιποιήσεις της Cosworth. Η Opel, σε συνεργασία με την Williams, χρησιμοποιούσε ένα ημιαυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων, το οποίο επιτύγχανε αστραπιαίες αλλαγές σχέσεων.
Γενικότερα, το Opel Calibra ήταν ο ορισμός της συνταγής για θριάμβους. Ο Manuel Reuter κέρδισε πανηγυρικά το πρωτάθλημα οδηγών, παρόλο που απέναντί του είχε σπουδαίους αντιπάλους, όπως τους κ.κ. Hans-Joachim Stuck, Klaus Ludwig, Tony Kanaan, Alexander Wurz, Uwe Alzen. Ένα ολόκληρο πάνθεον – και μόνο με Opel Calibra.
