Πόσο κοντά είναι ο «εξηλεκτρισμός» της αυτοκίνησης;

Σύμφωνα με μια έρευνα που ολοκληρώθηκε πρόσφατα, το 40% των Ευρωπαίων οδηγών δήλωσε ότι το επόμενο αυτοκίνητο που θα διάλεγε θα ήταν ηλεκτροκίνητο…




Αντιλαμβανόμαστε ότι, αν αυτό είναι αλήθεια, η εισχώρηση της ηλεκτροκίνησης στις μεγάλες μάζες της Γηραιάς Ηπείρου είναι τεράστια. Σε σημείο πλέον που καθορίζει άμεσα τις εξελίξεις στις προτεραιότητες των αυτοκινητοβιομηχανιών, αφού διαφαίνεται μια ραγδαία αύξηση της ζήτησης τέτοιων οχημάτων.

Πόσο κοντά όμως βρισκόμαστε σε μια σχεδόν καθολική αποδοχή της ηλεκτροκίνησης στα αυτοκίνητα; Και πότε ο ευρωπαϊκός πληθυσμός, σε όλη του την επικράτεια – και όχι μόνο στις πρωτεύουσες ή τους μεγάλους αστικούς ιστούς – έγινε τόσο δεκτικός σε μια νέας μορφής τεχνολογία;

Η αλήθεια είναι ότι δεν έχουμε σαφή εικόνα για την αποδοχή των νέων τεχνολογιών από τις μεγάλες μάζες ανθρώπων και δη για καταναλωτικά προϊόντα. Παραδοσιακά, ο άνθρωπος «αντιστέκεται» στο νέο, στο καινούργιο, επειδή ακριβώς αυτό τον απομακρύνει από την ασφάλεια που παρέχει με τη μορφή γνώσης το παρελθόν. Ωστόσο, είναι να απορεί κάποιος με την αποδοχή νέων συνηθειών, ειδικά όταν πρόκειται για τεχνολογίες…

Θέλετε παραδείγματα; Τα κινητά τηλέφωνα. Στην αρχή τα είχαν επιχειρηματίες, μετά επιδειξίες, κατόπιν έκνομα στοιχεία, μετά ήρθε η λαίλαπα της νεολαίας, που στην εποχή των smartphones έχει αλματώδη πληθυσμιακή κάλυψη, για να φτάσουμε στο γεγονός ότι πλέον κάθε γιαγιά και παππούς έχουν κινητό. Εδώ και χρόνια…

Να επιστρέψουμε και στην ελληνική κρίση για να δεχτούμε ένα παράδειγμα σύντομης αφομοίωσης νέων τεχνολογιών από το σύνολο των ενεργών κατοίκων της Ελλάδας. Την εποχή μετά την έναρξη των μνημονίων και των όσων ακολούθησαν τους οικονομικούς περιορισμούς λόγω των capital controls, όλοι μας αναγκαστήκαμε να αποκτήσουμε χρεωστικές κάρτες για να μπορούμε να παίρνουμε χρήματα από τα ΑΤΜs. Εάν αυτό το συζητούσες έναν χρόνο τότε πριν, είναι προφανές ότι θα δημιουργούσε θυμηδία… Γιαγιάδες και παππούδες σε κάθε μήκος και πλάτος της Ελλάδας έμαθαν – αναγκαστικά, αλλά έμαθαν, ενστερνίστηκαν – τη χρήση του «πλαστικού χρήματος»!

Εξηλεκτρισμός

Μπορεί όμως να ισχύσει το ίδιο και για τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα; Δείτε: ενώ οι πωλήσεις αυξάνονται εντυπωσιακά, εξακολουθούν να αντιπροσωπεύουν μόνο ένα μικρό ποσοστό (περίπου 2%) των συνολικών πωλήσεων καινούργιων αυτοκινήτων – και ακόμη μικρότερο ποσοστό του συνόλου των αυτοκινήτων που κυκλοφορούν στον δρόμο. Όμως, όπως αναφέρει η Business Green (η κορυφαία πηγή πληροφόρησης του Ηνωμένου Βασιλείου για την πράσινη οικονομία, που παρέχει τα τελευταία νέα και σε βάθος ανάλυση για πράσινα επιχειρηματικά και περιβαλλοντικά ζητήματα), όλα αυτά μπορεί να αλλάξουν. Μια νέα δημοσκόπηση της Ipsos Mori υποδηλώνει ότι ένα επιβλητικό ποσοστό της τάξης του 40% των οδηγών στην Ευρώπη αναμένει το επόμενο αυτοκίνητό του να είναι ηλεκτρικό.

Γνωρίζουν όμως οι μελλοντικοί καταναλωτές την τεχνολογία των ηλεκτροκίνητων οχημάτων; Η αλήθεια είναι ότι η αρχική αναφορά «πάρτε ένα ηλεκτροκίνητο αυτοκίνητο και φορτίστε το στο σπίτι σας» απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Γιατί όσο προχωράει η τεχνολογία, μαθαίνουμε από τις κατασκευάστριες εταιρείες ότι τελικά χρειάζεται ειδική παροχή για αυτό, ξεχωριστή εγκατάσταση με τριφασικό ρεύμα κ.λπ., στοιχεία που περιπλέκουν τη διαφημιζόμενη απλότητα του εγχειρήματος… Παρ’ όλα αυτά, θα είχε ενδιαφέρον να δούμε εάν ένα το 40% των συμμετεχόντων στην έρευνα πραγματικά θα αποκτήσει ένα ηλεκτροκίνητο αυτοκίνητο ή αυτό θα γίνει σταδιακά, περνώντας μέσα από τη φάση των καινούργιων αυτοκινήτων με υβριδική τεχνολογία plug-in.

Πράγματι, η Νορβηγία έχει ήδη υπερβεί αυτό το κατώφλι και ως εκ τούτου μειώνεται η ζήτηση πετρελαίου. Ως συνέπεια αυτού είναι ότι η σημαντική ζήτηση σημαίνει ότι οι επιλογές των καταναλωτών αυξάνονται, η ευαισθητοποίηση μεγαλώνει και οι τιμές μειώνονται.

Με τις πόλεις, ακόμη και ολόκληρες χώρες να σχεδιάζουν περιορισμούς ή/και να απαγορεύουν οριστικά την κίνηση των αυτοκινήτων με φυσικό αέριο και πετρέλαιο, πρέπει επίσης να λαμβάνουμε υπόψη τη χάραξη πολιτικής. Αν μια νέα αγορά αυτοκινήτου που είναι ηλεκτροκίνητη εμπεριέχει περιορισμούς και δεν είμαστε βέβαιοι αν θα μπορέσουμε να οδηγήσουμε αυτό το αυτοκίνητο στις περιοχές γύρω αλλά και μακριά από το σημείο όπου κατοικούμε, σίγουρα αυτό θα οδηγήσει σε αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων.

Είτε λοιπόν οι λεπτομέρειες της συγκεκριμένης έρευνας αποδειχθούν ακριβείς είτε όχι, το κοινό γνωρίζει με ποιον τρόπο μετατοπίζεται το τεχνολογικό πρότυπο. Και οι προσδοκίες του αυτές, θα ωθήσουν τις εταιρείες και τα κράτη σε εξεύρεση ικανών λύσεων…

mm
Ο Θωμάς «μύρισε» τον κόσμο του αυτοκινήτου στα μέσα της δεκαετίας του ’70 ζωγραφίζοντάς τα και στο τέλος της, τα άγγιξε στις Ειδικές Διαδρομές του Ράλλυ Ακρόπολις. Μετά, όλα μπήκαν στην σωστή σειρά… Σπούδασε υπολογιστές, αλλά τους «πάρκαρε» για την δημοσιογραφική πένα, αρχίζοντας το 1986. Έχει εργαστεί σε περιοδικά, εφημερίδες, τηλεοπτικές εκπομπές, ραδιόφωνο και ιστοσελίδες, έχει διατελέσει υπεύθυνος Γραφείου Τύπου του Ράλι Ακρόπολις και Χαλκιδικής, αλλά και αγωνιστικών ομάδων. Μέλος της δημοσιογραφικής ομάδας Traction από το 2007, έχει διαχρονικό του μότο, ότι «αγώνες αυτοκινήτου θα υπάρχουν, όσο υπάρχουν άνθρωποι». Μέλος της Ε.Σ.Π.Η.Τ. και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων.

E-mail: tefthymiou@traction.gr