Σε πολλά μοντέλα τα πίσω παράθυρα δεν κατεβαίνουν μέχρι κάτω για να κρυφτούν μέσα στο πλαίσιο της πόρτας τους και παραμένουν σε ένα μέρος τους (μεγάλο ή μικρό) ορατά. Μάλιστα υπάρχουν μοντέλα που αν και έχουν πίσω πόρτες, τα παράθυρά τους ανοίγουν με ανάκληση (προς τα έξω δηλαδή) και όχι κατακόρυφα. Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί συμβαίνει αυτό;
Δείτε επίσης: Γιατί τα σεντάν δεν έχουν πίσω υαλοκαθαριστήρα;
Παλιότερα υπήρξε μία… παραφιλολογία σχετικά με το συγκεκριμένο “φαινόμενο”, καθώς πολλοί το συνέδεσαν με θέματα ασφάλειας. Έλεγαν πως “το πίσω παράθυρο δεν κατεβαίνει μέχρι κάτω για να μην μπορούν οι επιβάτες (παιδιά συνήθως) να βγάλουν τα χέρια τους ή το κεφάλι τους έξω”. Παρόλα αυτά κάτι τέτοιο δεν πιστοποιήθηκε ποτέ, ενώ ούτε σχετικός νόμος υπήρξε ποτέ που να καθορίζει την συγκεκριμένη προδιαγραφή (και φυσικά τα παράθυρα των αυτοκινήτων ακόμη και αν δεν ανοίγουν μέχρι κάτω, ανοίγουν αρκετά ώστε να συμβεί κάτι τέτοιο). Εξάλλου, πρέπει να τονίσουμε πως τα παιδιά πρέπει πάντοτε να είναι σε παιδικό κάθισμα και φυσικά να γίνεται χρήση ζώνης ασφάλειας, ενώ υπάρχει και το “κλείδωμα” για τα πίσω παράθυρα και έτσι με ένα κουμπί ο οδηγός απενεργοποιεί τη λειτουργία τους.
Ποια είναι όμως η αλήθεια; Η αλήθεια λοιπόν κρύβεται στον σχεδιασμό του αμαξώματος. Οι πίσω θόλοι και το άνοιγμα της πίσω πόρτας, είναι αυτό που καθορίζει αν ένα παράθυρο θα ανοίξει μέχρι… τέλους ή μέχρι κάποιο σημείο. Αν δηλαδή το “κόψιμο” της πόρτας είναι έντονο προς τα εμπρός, τότε εμποδίζει το παράθυρο από το να κατέβει μέχρι κάτω. Ουσιαστικά πέφτει επάνω στον θόλο, όταν η πόρτα είναι κλειστή. Να το πω απλά… Δεν υπάρχει χώρος στο πλαίσιο της πόρτας για να πάει το παράθυρο μέχρι κάτω.
Πλέον, στα σύγχρονα αυτοκίνητα και κυρίως σε αυτά της μικρομεσαίας κατηγορίας και άνω, το φαινόμενο αυτό είναι λιγότερο συχνό. Και αυτό γιατί οι διαστάσεις έχουν μεγαλώσει, το ίδιο και οι πόρτες, οι οποίες διαθέτουν και φινιστρίνι (το σταθερό τζαμάκι της πίσω πόρτας).
Τι κάνει όμως το φινιστρίνι; Ποιος είναι ο ρόλος του; Ο ρόλος του είναι να μειώσει την κινούμενη γυάλινης επιφάνεια (να είναι μικρότερο το παράθυρο δηλαδή). Έτσι, βάζοντας το φινιστρίνι στο πίσω μέρος της πίσω πόρτας, το παράθυρο έχει μικρότερη επιφάνεια. Σε συνδυασμό τώρα και με το μεγαλύτερο μέγεθος της πόρτας, μπορεί να κατέβει έως το τέλος και να “χωνευτεί” μέσα σε αυτήν.
