Είναι αλήθεια πως η παρουσία τροχονόμου στους δρόμους έχει γίνει σπάνιο γεγονός, χωρίς για αυτό να ευθύνονται οι υπηρετούντες στην Τροχαία ως αξιωματικοί, υπαξιωματικοί ή απλοί τροχονόμοι. Είναι απόφαση άνωθεν, που έχει δημιουργήσει ακραίες καταστάσεις παραβατικότητας, επιθετικότητας και ό,τι στραβό κι ανάποδο μπορείς να βάλεις στο μυαλό σου. Δεν υπάρχει σεβασμός σε τίποτε, είτε αυτό λέγεται δρόμος μονής κατεύθυνσης είτε κόκκινο φανάρι είτε στοπ ή δεν ξέρω τι άλλο.
Επιβεβαίωση όλων των ανωτέρω είναι ο αριθμός των νεκρών κάθε μήνα σε τροχαία δυστυχήματα, που έχει φτάσει σε διψήφια νούμερα. Δεκατρείς νεκροί τον Ιανουάριο, 11 τον Φεβρουάριο, 19 τον Μάρτιο, 21 τον Απρίλιο, 21 τον Μάιο και εν αναμονή να δούμε πόσοι «έφυγαν» τον Ιούνιο. Τα νούμερα προκαλούν σοκ – και μιλάμε μόνο για την Αττική και για εκείνους που κατέληξαν τη στιγμή του ατυχήματος και όχι για εκείνους που πήγαν βαριά τραυματισμένοι στα νοσοκομεία και δυστυχώς κάποιοι από αυτούς δεν κατάφεραν να επιβιώσουν.
Θα πρέπει άμεσα η δύναμη της Τροχαίας να επιστρέψει κατεπειγόντως στους δρόμους και να πέσει βαρύς ο πέλεκυς σε όσους δείχνουν παραβατικότητα. Δεν είμαστε άλλωστε και μια χώρα με υπερπληθυσμό και δεν συμβαίνει και κάτι τραγικό για μερικές δεκάδες απώλειες… Μια χώρα γερόντων είμαστε που διαρκώς ο πληθυσμός μειώνεται και μεγαλώνει επικίνδυνα ηλικιακά.
Αφορμή για το σημερινό θέμα στάθηκε το γεγονός πως προ ημερών είδα τροχονόμο στον δρόμο, ο οποίος όμως δεν βρισκόταν εκεί για να εποπτεύσει την παραβατικότητα, αλλά για να κρατά σε ροή κεντρικό δρόμο για να μην καθυστερήσει κάποιο υπουργικό όχημα. Με τις υγείες μας…
Εωράκαμεν = Είδαμε
