Με τον δικό τους, εντελώς ιδιαίτερο τρόπο, τα πικ-απ ποτέ δεν έφυγαν από τη μόδα. Κάθε άλλο: σήμερα, σε μια εποχή όπου τα πάλαι ποτέ οχήματα εκτός δρόμου συνωστίζονται και διαγκωνίζονται στην όλο και πιο κατακερματισμένη κατηγορία SUV, τα ημιφορτηγά διατηρούν την αίγλη του σκληροτράχηλου lifestyle.
Παρ’ όλα αυτά, το 2020 δεν θα μπορούσε να υπάρχει ένα μοντέλο σαν το Subaru BRAT. Η σταδιοδρομία αυτού του παράξενου, σχεδόν μοναδικού οχήματος, ολοκληρώθηκε πριν από 26 χρόνια. Έμεινε στην παραγωγή και κυκλοφόρησε σε διάφορες χώρες από το 1978 έως το 1994, ένα διάστημα υπερβολικά μεγάλο για ένα αυτοκίνητο το οποίο σχεδιάστηκε με γνώμονα την αποφυγή των αμερικανικών δασμών.
Εν έτει 1977, ο πρόεδρος της αμερικανικής Subaru απαίτησε από τα κεντρικά της εταιρείας, στην Ιαπωνία, να τον βοηθήσουν με ένα ημιφορτηγό, από αυτά που τόσο αρέσουν στους Αμερικανούς.
Η Subaru έπρεπε να ανταγωνιστεί επί ίσοις όροις τους άλλους Ιάπωνες κατασκευαστές στην αγορά των ΗΠΑ. Όμως, η φορολόγηση για τα εισαγόμενα αυτοκίνητα αυτού του τύπου ήταν δρακόντεια, της τάξης του 25%.
Προκειμένου να παρακαμφθεί αυτό το τεράστιο εμπόδιο, κάποιος στη Subaru είχε τη φαεινή ιδέα να βιδώσει δύο καθίσματα στην καρότσα του ημιφορτηγού, στην πλάτη οδηγού και συνοδηγού – άρα με θέα αντίθετη προς την κίνηση – και να στρώσει μοκέτα στον χώρο φόρτωσης. Αίφνης, το πικ-απ θα μπορούσε να περάσει σαν επιβατηγό – και άρα να φορολογηθεί με μόλις 2,5%.
Το καινοφανές μοντέλο βαφτίστηκε BRAT, όχι από το «κακομαθημένο παλιόπαιδο», αλλά από τα αρχικά των λέξεων «Bi-drive Recreational All-terrain Transporter» («Μεταφορέας αναψυχής παντός εδάφους, με δύο επιλογές κίνησης)».
Όντως, το BRAT ήταν κατ’ επιλογήν τετρακίνητο και ήταν το ιδανικό όχημα για μια νεανική παρέα, καθώς απέπνεε ξεγνοιασιά και ελευθερία. Εφοδιαζόταν με κινητήρες 1.6 και 1.8 λίτρων, πλησιάζοντας σε αξιοπρεπέστατες τιμές ιπποδύναμης.
Ένα από τα πλέον δοξασμένα BRAT ήταν αυτό που χρησιμοποιούσε ο πλανητάρχης Ρόναλντ Ρέιγκαν στο ράντσο του – κρυφά όμως, ώστε να μην κατηγορηθεί για ξενομανία.
