Τη δεκαετία του 1980 η ιδέα των crossover και SUV μοντέλων δεν απασχολούσε σχεδόν καθόλου το ευρωπαϊκό κοινό και βρισκόταν ακόμη μόνο στο μυαλό των κατοίκων της Β. Αμερικής. Ήταν τότε που η Fiat προσπάθησε να αλλάξει τα δεδομένα παρουσιάζοντας την εμβληματική σήμερα 4κίνητη έκδοση του Panda, η οποία έκανε για πρώτη φορά την εμφάνισή της το 1983, τρία χρόνια μετά το λανσάρισμα του αυτοκινήτου πόλης των Ιταλών.
Διαβάστε επίσης: Το επαγγελματικό Fiat Fiorino διαθέσιμο στην Ελλάδα (+τιμή)
Το Panda 4X4 ήταν το πρώτο μικρό 4κίνητο αυτοκίνητο στον κόσμο με εγκάρσια τοποθετημένο κινητήρα και η επιλεκτική τετρακίνηση που έφερε προερχόταν από την Steyr-Puch, η οποία εξέλιξε το σύστημα αποκλειστικά γι’ αυτό το μοντέλο.
Το πρώτο Panda 4X4 έφερε 4κύλινδρο κινητήρα 965 κ.εκ. και 48 ίππων (αργότερα μεγάλωσε σε κυβισμό και αύξησε την ισχύ του) σε μια κίνηση της Fiat να κάνει την εκτός δρόμου περιπέτεια προσιτή σε όλους εκείνους που την αποζητούσαν. Η Steyr-Puch κατασκεύαζε ολόκληρο το σύστημα, το οποίο έστελνε έπειτα στην Ιταλία για να τοποθετηθεί στο ενισχυμένο έναντι του κανονικού Panda αμάξωμα.
Διαβάστε επίσης – Fiat Coupe 20V: Η Ferrari των φτωχών έλεγαν τότε…
Για το “περιπετειώδες” Panda, η απόσταση από το έδαφος έφτανε τα 180 χλστ. και αυτό, σε συνδυασμό με τους μικρούς πρόβολους και το βάρος των μόλις 740 κιλών, έδιναν πολύ καλές εκτός δρόμου δυνατότητες στο μικρό ιταλικό αυτοκίνητο. Η πρώτη και πολύ κοντή σε κλιμάκωση ταχύτητα του κιβωτίου ήταν επί της ουσίας για εκτός δρόμου χρήση, με την πέμπτη να έχει την ίδια κλιμάκωση με την 4η του συμβατικού Panda.
Η Fiat θέλησε να τονίσει τις δυνατότητες και την “όρεξη” του μοντέλου της για περιπέτεια και γι’ αυτό το λόγο έλαβε μέρος με το Panda 4X4 σε μια σειρά από απίστευτες και πραγματικές δοκιμασίες και events. Ανάμεσα σε αυτά ήταν οι αγώνες για ερασιτέχνες “Sahariland” που ξεκινούσαν από τη Ρώμη και κατέληγαν στην πρωτεύουσα της Τυνησίας και αργότερα ακόμη πιο μακριά, στην Αμπιτζάν της Ακτής Ελεφαντοστού. Το Panda ήταν επίσης ανάμεσα στα πρώτα δυτικά αυτοκίνητα που διέσχισαν τα Ιμαλάια και έφτασαν από τη Βενετία στο Πεκίνο σε μία μόνο αποστολή.
Η δεύτερη γενιά του Panda έκανε την εμφάνισή της το 2004 και κατασκευαζόταν στο εργοστάσιο της ιταλικής εταιρείας στο Tychy της Πολωνίας. Έπειτα ακολούθησε η έκδοση Cross, με το νέο σκληροτράχηλο Panda να είναι διαθέσιμο με δύο κινητήρες τον 1.3 Multijet πετρελαίου των 69 ίππων και το μοτέρ βενζίνης των 1,2 λίτρων των 60 ίππων. Σε αυτή τη γενιά η τετρακίνηση ήταν μόνιμη και η λειτουργία της ξεκινούσε αυτόματα όταν το σύστημα αντιλαμβανόταν απώλεια πρόσφυσης σε κάποιον από τους δύο άξονες.
Η τρίτη γενιά του Panda εμφανίστηκε το 2012 με την παραγωγή να επιστρέφει στην Ιταλία. Η ανασχεδίαση του μοντέλου ήταν εκτενής και αυτό φαινόταν και στη νέα προσέγγιση της αισθητικής του, ωστόσο το μοντέλο δεν παρέκκλινε από τη φιλοσοφία του προκατόχου του, ενώ έφερε και ηλεκτρονικά ελεγχόμενο διαφορικό, ως το πρώτο μοντέλο της κατηγορίας με αυτό το χαρακτηριστικό.
Γι’ αυτή τη γενιά, το highlight στις σκληρές αποστολές που του ανέθετε η Fiat, ήταν η συμμετοχή και ο τερματισμός του στον θρυλικό αγώνα Dakar το 2017, με το αγωνιστικό που εξέλιξαν οι Ιταλοί να ονομάζεται “Pandakar” και να φέρει κάτω από το καπό του έναν δίλιτρο Multijet κινητήρα 180 ίππων.
Για τον εορτασμό των 40ων γενεθλίων του Panda, η ιταλική εταιρεία ετοίμασε το ακόλουθο video, ενώ αναπαλαίωσε και ένα Panda 4X4, το οποίο διαθέτει προς πώληση σε αυτόν εδώ τον σύνδεσμο.
