Το κάλλος εάλω

Βρείτε μας στο

Ασυγχώρητο έγκλημα αισθητικής και βιασμό της ουσίας του σπορ θεωρούν πολλοί την προσθήκη του προστατευτικού halo στα μονοθέσια της F1. Οι απόψεις όμως διίστανται τόσο έντονα, ώστε αυτή η δικέρατη «άλως» επισκιάζει ακόμη και την ίδια την έναρξη της νέας σεζόν

Ο Δανός πρώην ηλεκτροσυγκολλητής και νυν οδηγός στη Formula 1 Kevin Magnussen κατέθεσε την εμπειρία που αποκόμισε ύστερα από τις πρώτες ώρες οδήγησης της νέας HaasFerrari VF-18. Η οποία, όπως και κάθε άλλο μονοθέσιο πλέον, είναι εφοδιασμένη με το προστατευτικό «κάγκελο» που φέρει το χαϊδευτικό halo, εκ του αρχαιοελληνικού «άλως». Ο 25χρονος δεν έκανε την παραμικρή προσπάθεια να κρύψει – ή να μετριάσει, έστω, για τα μάτια του κόσμου – την αντιπάθειά του για το νέο προστατευτικό εξάρτημα. Σύμφωνα, λοιπόν, με τον Kevin Magnussen, το halo «είναι πολύ εκνευριστικό. Κακάσχημο. Σε δυσκολεύει να μπεις στο αυτοκίνητο, σε δυσκολεύει να βγεις, σε δυσκολεύει να βάλεις και να βγάλεις το τιμόνι. Απλά είναι κάτι ξένο και ενοχλητικό». Ο Magnussen εξήγησε ότι το halo μάλλον δεν θα εμποδίζει τους οδηγούς να βλέπουν τα φώτα της εκκίνησης. Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί όμως τις ενστάσεις – και βέβαια τις εντάσεις – που θα προκαλούσε κάποιο ενδεχόμενο συμβάν στην έναρξη αγώνα, όπου κάποιος από τους οδηγούς θα καθυστερήσει να φύγει επειδή είχε το halo να μπλοκάρει το οπτικό του πεδίο; Κωμικοτραγικό ή ακόμη και επικίνδυνο.

Αλλά οι αντιρρήσεις του Magnussen πηγαίνουν λίγο παρακάτω, σε κάποια πολύ πιο ουσιώδη ζητήματα. Όπως π.χ. το halo και τις στροφές: «Άπαξ και βρεθείς μέσα σε μια στροφή δεν υπάρχει πρόβλημα, διότι μπορείς να βλέπεις από τα πλευρικά ανοίγματα του halo, δεξιά και αριστερά. Περισπά την προσοχή σου, όμως, όταν αλλάζεις απότομα κατεύθυνση, όπως π.χ. στα εσάκια, όπου το βλέμμα πρέπει να κινείται κατά μήκος της πάνω ημικυκλικής ράβδου. Δεν μιλάμε, βέβαια, για ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα, αλλά εάν κυνηγιέσαι με κάποιον σε μια ανηφορική στροφή, π.χ. στην Eau Rouge του Σπα, δεν θα έχεις εικόνα εάν αυτός μπροστά σου το έχει χάσει στην κορυφή και γλιστράει. Με το halo δεν υπάρχει περίπτωση να ξέρεις εάν ο προπορευόμενος έχει φύγει για τον τοίχο ή όχι». Ολοκληρώνοντας την τοποθέτησή του, ο Magnussen λέει για την πιο πολυσυζητημένη προσθήκη των τελευταίων ετών στο σώμα των μονοθεσίων ότι «εγώ είμαι της άποψης ότι δεν έπρεπε να έχει τοποθετηθεί τίποτα, ούτε το halo, ούτε κάποια γυάλινη καλύπτρα, όπως έχουν τα μαχητικά αεροπλάνα. Θεωρώ ότι η Formula 1 είναι μια κατηγορία αγώνων με ανοιχτά κόκπιτ. Οτιδήποτε άλλο, δεν είναι σωστό για το σπορ».

Απέναντι στην «ηρωική», τη ριψοκίνδυνη στάση του Kevin Magnussen και οποιουδήποτε οδηγού εκφράζει δυσαρέσκεια για το halo, ορθώνει το θεσμικό του ανάστημα ο πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Αυτοκινήτου Jean Todt. Εκτός από το ότι είναι ένας άνθρωπος με τεράστια εμπειρία στους αγώνες και αδιαφιλονίκητο κύρος λόγω των αναρίθμητων επιτυχιών του σε οποιονδήποτε ρόλο και ιδιότητα, ο Todt είναι προικισμένος επίσης με μια πολύ ισχυρή μνήμη: «Στις 16 Δεκεμβρίου του 2015 έλαβα μια επιστολή υπογεγραμμένη από τους επικεφαλής της Ένωσης Οδηγών Γκραν Πρι (GPDA), δηλαδή τους κυρίους Jenson Button, Sebastian Vettel και Alex Wurz. Μας έλεγαν ότι οπωσδήποτε κάτι πρέπει να κάνουμε, εμείς στη FIA ως αρχή του σπορ, για την αναβάθμιση των προδιαγραφών ασφαλείας για την προστασία του κεφαλιού των πιλότων. Λάβαμε αμέσως μέτρα και στις 27 Ιουλίου του 2016 έγινε μια σύσκεψη, εις γνώσιν των πιλότων, οι οποίοι και μας διεμήνυσαν το εξής: ‘‘Μην δείξετε αδυναμία, σας παρακαλούμε να σεβαστείτε αυτό που σας έχουμε ζητήσει για τη βελτίωση της ασφάλειας’’. Και αυτό ακριβώς κάναμε με το halo». Ποιος έχει δίκιο; Ο πρόεδρος της FIA ή o Kevin Magnussen και μαζί του εμείς, οι υποτιθέμενοι αγνοί και παντογνώστες φίλαθλοι, που διαμαρτυρόμαστε για την αφόρητη ασχήμια του halo; Το κάλλος είναι, εξ ορισμού, υποκειμενικό, τα εγκεφαλικά τραύματα κάτι ανεπανόρθωτα αντικειμενικό. Όλα τα υπόλοιπα λύνονται από την ίδια τη ζωή, η οποία απλώς συνεχίζεται με μια νέα σεζόν στη Formula 1, περιτυλιγμένη στην άλω της ανησυχίας, της φροντίδας, της υπερβολής και ενίοτε της υποκρισίας. Γιατί απλώς δεν γίνεται αλλιώς.

mm
Δημοσιογράφος σε περιοδικά, εφημερίδες και ηλεκτρονικά ΜΜΕ από το 1990. Συνεργάτης της εκπομπής Traction από το πρώτο επεισόδιο, ομοίως και του Traction Magazine. Σπούδασε φιλοσοφία και ψυχολογία. Συγγραφέας των βιβλίων «Ayrton Senna A Deus I & II» και «Senna, Το πνεύμα της ταχύτητας». Στο ατύχημα του Niki Lauda ήταν 9 ετών.

E-mail: vtsakiroglou@traction.gr