Συμφωνούμε όλοι πως οι καιροί είναι δύσκολοι… Ήταν εδώ και χρόνια και ο κορωνοϊός εκτός από τους κινδύνους για την υγεία μας θα βάλει δύσκολα και στην οικονομία της χώρας μας και όχι μόνο φυσικά. Βλέπουμε εξάλλου τι γίνεται στην αυτοκινητοβιομηχανία στην υπόλοιπη Ευρώπη (και όχι μόνο).
Είμαστε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και ο πρωθυπουργός της χώρας έκανε λόγο για “πόλεμο”. Ήρθε η ώρα να “πολεμήσουμε” λοιπόν και το κάνουμε μένοντας σπίτι μας, αφού αυτό λένε οι ειδικοί.
Όμως θα πρέπει και οι αρμόδιοι να πάρουν μέτρα σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς που θα απαλύνουν το κόστος των θυσιών μας, μόλις τελειώσει όλο αυτό. Τι εννοώ… Ξεκινάω από την βενζίνη. Δείτε εδώ το κόστος της σε Ελλάδα και Ευρώπη (και εδώ σε Η.Π.Α.) αλλά και τι πληρώνουμε για φόρους και δασμούς. Δεν είναι δυνατόν πλέον στην χώρα μας να πληρώνουμε τόσο ακριβά την βενζίνη, όταν στην γειτονική Βουλγαρία φλερτάρει το λίτρο της με το ευρώ. Για να μπει ένα τέλος σε αυτό θα πρέπει να μειωθούν οι τεράστιοι φόροι που επιβαρύνουν τα καύσιμα ώστε να “πέσει” η λιανική τιμή. Η αύξηση έγινε πριν χρόνια και ακόμη και σήμερα δεν έχει αλλάξει κάτι με αποτέλεσμα να έχουμε από τα ακριβότερα καύσιμα στον κόσμο.
Μετά έχουμε τέλη κυκλοφορίας και ταυτόχρονα διόδια! Πληρώσαμε τέλη κυκλοφορίας για να έχουμε τα αυτοκίνητά μας παρκαρισμένα; Θα πρέπει η ακινησία που επέβαλε ο κορωνοϊός να υπολογιστεί με κάποιο τρόπο ώστε να δούμε μείωση σε αυτά της επόμενης χρονιάς. Επίσης, οι αρμόδιοι οφείλουν να ξαναδούν το κόστος τους, ειδικά στα παλιά αυτοκίνητα. Δύσκολα πλέον θα αλλάξει κάποιος αυτοκίνητο. Δεν μπορεί σε αυτούς τους καιρούς να επιβάλλονται τέλη κυκλοφορίας με το πρόσχημα πως “ο ρυπαίνων πληρώνει”. Όλοι θέλουν καινούργιο αυτοκίνητο, που να είναι φιλικό προς το περιβάλλον, αλλά γίνεται ακόμα πιο δύσκολο να το αποκτήσουν, ειδικά με όσα θα ακολουθήσουν μετά τον κορωνοϊό. Τα παλιά αυτοκίνητα στην Ελλάδα κυκλοφορούν κυρίως λόγω ανάγκης.
Και μετά έχουμε και τα διόδια… Τιμές που σε πολλές περιπτώσεις ξεπερνούν τα 3,00 και 4,00 ευρώ. Διόδια με αυξημένη συχνότητα και υψηλή τιμή, που φτάνουν περίπου τους 50 μετωπικούς σταθμούς και σχεδόν 100 πλευρικούς. Πρέπει και οι παραχωρησιούχοι να… βάλουν πλάτη. Όχι μόνο εμείς. Να μειώσουν τις τιμές, να ξαναδούν τις συμβάσεις υπό νέο πρίσμα. Υπάρχουν νέα δεδομένα πλέον και όχι αυτά που είχαμε πριν χρόνια. Ακόμη και τις αποζημιώσεις που λαμβάνουν λόγω χαμηλής κυκλοφορίας στους αυτοκινητοδρόμους θα πρέπει να επαναδιαπραγματευτούν. Με χαμηλό αριθμό διελεύσεων τον Μάρτιο και τον Απρίλιο λόγω της απαγόρευσης κυκλοφορίας στην χώρα θα ζητούν αποζημιώσεις, πατώντας πάνω στις συμβάσεις που υπέγραψαν; Εν καιρώ “πολέμου” αυτό θα πρέπει να αλλάξει. Αξίζει να σημειωθεί πως μέσω των σταθμών διοδίων και των πομποδεκτών το 2018 οι εταιρείες παραχώρησης εισέπραξαν 820 εκατ. ευρώ, με το 88% των συναλλαγών να αφορά ιδιωτικά οχήματα και το 12% βαρέα οχήματα. Διαβάστε εδώ το σχετικό άρθρο.
Εμείς (οι οικογενειάρχες, οι υπάλληλοι ιδιωτικοί και δημόσιοι, οι επιχειρηματίες μικροί και μεγάλοι, οι οδηγοί, οι ελεύθεροι επαγγελματίες), να βάλουμε πλάτη και να θυσιαστούμε όσοι και όσο μπορούμε πλέον – γιατί ακόμη είναι νωπές οι μνήμες από την προηγούμενη κρίση, τα μνημόνια και το Δ.Ν.Τ. (και για κάποιους δεν είναι απλά μνήμες αλλά καθημερινότητα).
Εσείς τι θα κάνετε; Θα συνεχίσετε να εισπράττετε κάνοντας πως δεν συμβαίνει τίποτα; Εμείς “μένουμε σπίτι”! Εσείς “θα μείνετε απαθείς”;
