Ο πιο πάνω τίτλος, ήταν και ο τίτλος της διημερίδας που διοργάνωσε η Τροχαία Αττικής στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Προσκεκλημένος από τον διευθυντή Διεύθυνσης Τροχαίας Αττικής ταξίαρχο Νικόλαο Σπανουδάκη, ήμουν ένας από τους ομιλητές.
Ακούστηκαν πολλές και ενδιαφέρουσες απόψεις από επιστήμονες με ειδικότητα στα θέματα της κυκλοφοριακής αγωγής, των τροχαίων ατυχημάτων αλλά και των προγραμμάτων που εφαρμόζονται ή είναι σε εξέλιξη από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Δυστυχώς η χώρα μας κατέχει τα πρωτεία σε αρνητικές επιδόσεις όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία δυστυχήματα αλλά και την παραβατικότητα στους δρόμους. Μπορεί κάποιοι δείκτες να δείχνουν μείωση στον αριθμό των τροχαίων, στους θανάτους και στους τραυματίες, αλλά δεν ξέρω τι λένε τα κομπιούτερ και οι αριθμοί, που έλεγε και ο Δημήτρης Μητροπάνος στη θρυλική Ρόζα, βλέπω όμως τι γίνεται καθημερινά στους δρόμους.
Αγγίζει το επίπεδο της αλητείας η συμπεριφορά της πλειονότητας των οδηγών, οι οποίοι αγνοούν πλήρως το κόκκινο στα φανάρια και τα Stop στις διασταυρώσεις, ενώ ο τρόπος που παρκάρουν δείχνει αδιαφορία για τα προβλήματα που μπορεί να δημιουργούνται.
Δεν υπάρχει ελπίδα βελτίωσης της κατάστασης, αν δεν φροντίσει η πολιτεία… χθες κιόλας για την εκπαίδευση των παιδιών στη σχολική ηλικία, ώστε να λειτουργήσουν σαν μοχλός πίεσης προς τους γονείς τους για να μειωθεί η παραβατικότητα. Γιατί ο γονιός είναι το πρότυπο για το παιδί και αν κυκλοφορεί χωρίς ζώνη ασφαλείας, κάνει παραβάσεις, οδηγεί υπό την επήρεια αλκοόλ, δίνει στο παιδί λάθος παραστάσεις και προετοιμάζει τη διάδοχο κατάσταση.
Φοβάμαι ότι με την πρώτη άνθηση της οικονομίας – όποτε κι αν έρθει αυτή – τα νούμερα θα εκτοξευθούν πάλι, γιατί θα αυξηθούν και τα χιλιόμετρα που θα κάνει ο καθένας μας. Χρειάζεται διαρκής ενημέρωση, αν θέλουμε να ελπίζουμε ότι κάτι μπορεί κάποτε να αλλάξει.
