Ώρα για σκάνδαλα

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα F1 δείχνει μετά από κάθε αγώνα πως εξελίσσεται σε παράσταση για έναν ρόλο. Υπάρχει τρόπος να μείνει ζωντανό το ενδιαφέρον ως τέλος; O Βασίλης Τσακίρογλου σχολιάζει...

Βρείτε μας στο


Το ισπανικό Γκραν Πρι ήταν αποκαρδιωτικό από διάφορες απόψεις -και ιδιαίτερα, βέβαια, για τους οπαδούς οποιασδήποτε άλλης ομάδας πλην της Mercedes. Το θέαμα, από την άποψη των μονομαχιών και των προσπεράσεων, επανήλθε στα παλιά κακά και θανάσιμα βαρετά επίπεδα.

Αποπειρώμενος ένα λογοπαίγνιο, θα έλεγα ότι η πίστα της Βαρκελώνης είναι ένα βαρ(υ)όμετρο: Εάν οι αλλαγές που επιβλήθηκαν στα μονοθέσια εφέτος ακριβώς για να διευκολυνθούν οι προσπεράσεις έκαναν τη διαφορά στο Μονμελό, θα την έκαναν παντού. Δυστυχώς, όμως, οι μεγάλες προσδοκίες διαψεύστηκαν και η παρακολούθηση του Γκραν Πρι Ισπανίας απέμεινε μια αγγαρεία.

Γενικότερα, με το πέμπτο 1-2 της Mercedes σε πέντε αγώνες, οι προοπτικές για μια συναρπαστική σεζόν περιορίζονται στην εμφύλια κόντρα Hamilton-Bottas. Αν όμως ο Φινλανδός πέσει στην ίδια δίνη με τις προηγούμενες χρονιές, τότε ο Lewis θα προσθέτει μονότονα τη μία νίκη μετά από την άλλη ως το τέλος. Παρεμπιπτόντως, αυτό είναι κατά την ταπεινή μου γνώμη και το πιθανότερο να συμβεί. Όπως το πιθανότερο να συμβεί είναι η ανακίνηση κάποιας σκανδαλολογίας -απλώς και μόνο επειδή αυτό γίνεται κάθε φορά που η F1 ανακαλύπτει ότι το θέαμα που προσφέρει είναι απλώς αποκαρδιωτικό.

Μια θεωρία συνωμοσίας γύρω από σκοτεινά και απόκρυφα τεχνικά κόλπα πχ μια μπαταρία που λειτουργεί σαν επιπλέον μαγικό τούρμπο, μια μυστηριώδης διάταξη της ανάρτησης εμπρός ή πίσω που κάνει τα μονοθέσια της Mercedes να στρίβουν σαν ιαπωνικό bullet train. Η λευκή σημαία που σήκωσε -συμβολικά- ο Max Verstappen όταν δήλωσε πως οι Mercedes είναι άπιαστες σε κάθε τύπο καμπής (ανοιχτές, κλειστές, γρήγορες, αργές κ.ο.κ.) όπως και ότι μόνο το τεχνικό επιτελείο της γερμανο-βρετανικής πρωταθλήτριας έχει κατανοήσει πλήρως τα φετεινά μονοθέσια, στην ουσία είναι προάγγελος ενός κύματος καχυποψίας. Διότι η λογική λέει ότι δεν μπορεί να κερδίζει μόνο και διαρκώς η Mercedes, κάτι σάπιο πρέπει να υπάρχει στο βασίλειό της.

Από την άλλη, όπως θα έλεγε ο κυνικός πραγματιστής Bernie Ecclestone, γιατί να μην είναι κίνητρο για τους φιλάθλους το να περιμένουν πότε θα νικηθεί η Mercedes αντί να πετύχει το απόλυτο (21 νίκες σε 21 αγώνες), ό,τι δηλαδή δεν είχε καταφέρει η McLaren το 1988;